• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Tallinn street stories
Moment in the Wind | 30.07.2014 | 10:59
Οι πόλεις είναι τα αδέσποτά τους, με όσα πόδια, οι πλανόδιες ανάσες τους. 
Πίσω από τοίχους, σε θάλασσες, ουρανούς, όσο κι αν απατούν τα φαινόμενα, παντού το ίδιο κυκλικά, πληκτικά, περιστρέφονται οι ζωές.   

Δεν ξεγελά η οπτική γωνία, είναι όντως πολύ μακριά του το καλαθάκι. 
Κάτι λέει για την πόλη σου η απόφαση έως που θα επιτρέψεις να σε πλησιάσουν οι διάβολοι ό,τι κι αν τους πουλάς. Την τέχνη σου, το βλέμμα, τα τριμμένα γόνατα, την ψυχή σου, τα τριμμένα γόνατα της ψυχής σου. 
 
Χτες είδα και δυο κορίτσια, όχι πάνω από 15, καθισμένες στην άκρη του πεζοδρομίου, σε παράταξη μπροστά τους, πάνω στην άσφαλτο, μικρά κυπελλάκια με πλυμένες, φρεσκοκομμένες φράουλες. 
Κάτι λέει για την πόλη σου η επιλογή αντί να ξεσκονίζεις σπίρτα, τσατσάρες, φολκλόρ τερατουργήματα, να χαϊδεύεις φράουλες.
Και μόνο γι΄αυτό, όχι για τα 15 σου, σου αξίζει μια καλύτερη τύχη από αυτή της φωτογραφικής ατραξιόν για διαβόλους που νομίζουν ότι ξέρουν από αγοραπωλησίες, άλικα, από ψυχές και χάδια. 
 
Ό,τι μπορέσουν κι αυτοί να σώσουν από την πουλημένη τους ψυχή.  Την μισή έστω. 
 
Δείτε επίσης: