• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Μερικές (ακόμη) κόκκινες γραμμούλες
Moment in the Wind | 25.06.2015 | 11:21
Τις ακριβείς συνέπειες στο οικονομικό κλίμα εξαιτίας του ότι 5+ μήνες δεν είναι αρκετοί, ακόμη, για να αποφασίσουμε τι είδους συμφωνία μπορείς να κάνεις με κάποιον που δηλώνει "σιχαίνομαι τους Έλληνες" κι ένα σωρό άλλα που ακούστηκαν όλο αυτό το διάστημα από την πλευρά των έξω, δεν είμαι σε θέση να τις γνωρίζω. Θα τα βάλουμε με bubble speech στην αναμνηστική πόζα, μετά την επίτευξη συμφωνίας, αν, θα τα θυμηθούμε τότε και θα γελάμε. Περήφανοι... 
Αυτό όμως που προκαλεί στους εδώ, η κόπωση, η αγωνία, το μένουμε ή φεύγουμε, ποιοι μένουμε, ποιοι φεύγουμε και να θες δεν μπορείς να το αγνοήσεις όταν, όχι ο Μιχελογιαννάκης ή η Μακρή, θέλει να του απαντήσουμε "πόσα μακαρόνια μπορεί να φάει κανείς". 

Κι όταν μιλάμε για πασοκοποίηση, εννοούμε ακριβώς αυτό. 
Αυτό το αμυνόμενο ύφος εξουσίας που τελικώς γίνεται κατάπτυστο, αυτή την "λογική" στα όρια του εκφασισμού και αριοποίησης του "πολιτικού" λόγου που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει πόσο ανακόλουθος γίνεσαι από την μία να επικαλείσαι αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης και στον αντίποδα να αυξάνεις έστω και 0,001 οποιοδήποτε είδος διατροφής.
Ούτε οι συμβολισμοί είναι αλα καρτ ή έχουν γενικώς και αδιακρίτως την αξία τους ή δεν την έχουν. Αν όχι, γραμμένη και η κατάθεση στεφάνου στην Καισαριανή, κρατάμε κι εμείς αφού έτσι το θέλετε την της αμέσως επόμενης στιγμής διαβεβαίωση στο παπαδαριό "επί των ημερών μας οι σχέσεις κράτους εκκλησίας θα ενισχυθούν" και την ανάθεση της βαριάς βιομηχανίας της χώρας στην κυρία Κουντουρά. 

Κι όταν μιλάμε για πασοκοποίηση, εννοούμε ακριβώς αυτό. 
Πολιτικό γάμο εκείνοι, ανήκουστο για την εποχή, συμβίωση ομοφυλοφίλων εσύ και επειδή φάνηκες συνεπής στα, άνευ κόστους, αυτονόητα, αυτό νομίζεις, σου δίνει το δικαίωμα να πηδάς την νοημοσύνη μας περισσότερο κι από όσο ο εκπρόσωπος τύπου με την δήλωση "όποιος δεν έχει να προσφέρει κάτι στην επιτυχία της διαπραγμάτευσης, να σωπάσει".

Αν πρόκειται απλώς περί μιας -ακόμη- λαλίστατης παρέας, που συγκυριακά βρέθηκε να ορίζει τις τύχες ενός λαού που παρακολουθεί μουγγός -τα γαβγίσματα στο σόσιαλ και οι "τιτανομαχίες" στο Σύνταγμα ένα ελάχιστο μέρος της κοινωνίας νανουρίζουν, εφησυχάζουν και αφορούν- θα το δείξει η ιστορία. Και μόνον σε ό,τι αφορά το πόσο μπορεί πραγματικά να προσεγγίσει, στον έξωτερικό μανδύα της έστω, "Αριστερά" και όχι αποκλειστικώς συγκρινόμενη με τον Άδωνη, τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Βορίδη. Τα "πρώτη φορά" τα έχει ήδη διαγράψει από τις σελίδες που σας αφορούν. Και Παυλόπουλους και Ταγματάρχηδες και Καμμένους και Τσουκαλάδες και Μιχελογιαννάκηδες, είχαμε. 
Και η ιστορία τα έχει διαγράψει και εμείς και τα με τις μεγαλύτερες παρωπίδες κομματικά σας μέλη, κοιτώντας τον καθρέφτη. Ας λέμε και καμιά αλήθεια. 
Όλα τα άλλα, άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Όλο και λιγότερο.