• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Έχουμε ένα μήνυμα να περάσουμε.
Φιλοθέη Βαρσαμή | 23.05.2014 | 13:22
Τις περιμέναμε αυτές τις εκλογές. Είχαμε ένα μήνυμα να περάσουμε. Λέγαμε: θα συμπληρώσω φορολογική δήλωση και μετά θα ρίξω ψηφοδέλτιο στην κάλπη. Λέγαμε: θα αθροίσω τα χαράτσια, θα αφαιρέσω τις μειώσεις, θα υπολογίσω τα ταμεία, θα μετρήσω τους ανέργους, θα πολλαπλασιάσω με τους ανασφάλιστους, θα θυμηθώ τα λουκέτα, θα προσμετρήσω τους ξενιτεμένους. Θα ξαναδώ το μαύρο στην ΕΡΤ, θα ξαναπαίξω τις αντιφατικές πριν και μετά το κλείσιμό της δηλώσεις Κεδίκογλου, θα αναλογιστώ το καλοβόλεμα των αποτυχημένων Παπουτσή και Παπαθανασίου, θα σκεφτώ τι έγινε η λίστα Λαγκάρντ, δεν θα ξεχάσω τη διάσωση Βενιζέλου και στη λίστα και στα εξοπλιστικά, θα λάβω υπ' όψιν μου ότι ο νόμος Χατζηδάκη προστατεύει την πρώτη κατοικία μόνο για φέτος και από του χρόνου βλέπουμε.

Λέγαμε: Δεν θα ξεχάσω τις διάσημες στο εξωτερικό εικόνες με τις ουρές στα συσσίτια. Δεν θα ξεχάσω τα Ζάππεια. Δεν θα ξεχάσω τον "δεν υπογράφω την καταστροφή της Ελλάδας" αντιμνημονιακό Αντώνη Σαμαρά. Δεν θα ξεχάσω τις ευνοϊκές ρυθμίσεις για τα θαλασσοδάνεια των κομμάτων, σε αντιδιαστολή με το ανθρωποκυνηγητό των εισπρακτικών στους τραπεζικούς οφειλέτες. Δεν θα ξεχάσω ότι ένα βράδυ στις Κάννες οι "εταίροι" μου στην Ευρώπη έκαναν αφόρητο bullying στον εκλεγμένο έλληνα πρωθυπουργό επειδή πρότεινε την προσφυγή για μείζον θέμα στην άμεση επιλογή του λαού. Δεν θα ξεχάσω ότι στις Κάννες με τη συνδρομή δύο ελλήνων βουλιμικών για εξουσία πολιτικών δρομολογήθηκε η αντικατάσταση του (μα καλού, μα κακού) εκλεγμένου με σαραντατόσο % έλληνα πρωθυπουργού. Δεν θα ξεχάσω ότι ο ΓΑΠ κοιμόταν στο αεροπλάνο, αλλά τον λαό έπιασε στον ύπνο ο Βενιζέλος.
 
Ταυτόχρονα και ενώ τα λέγαμε αυτά: Παρακολουθώ με τρομερό ενδιαφέρον τον ρόλο των ΜΜΕ σε αυτές τις εκλογές.
  • Πώς αναδεικνύουν ως "είδηση" μόνον ό,τι θέλουν. Παράδειγμα: όταν την προηγούμενη Κυριακή με πολύ χαμηλή ενσωμάτωση τμημάτων ο Πάχτας συγκέντρωνε για λίγο ένα Πουτινικό ποσοστό, μας ζάλισαν τον έρωτα αναμεταδίδοντας την "είδηση". Καμία όμως πανηγυρική ενημέρωση με λινκ, συνδέσεις, τιβι πάρτυ δεν είχαμε για να ενημερωθεί ο λαός ότι τελικά ο Πάχτας έχασε από τον πρώτο κιόλας γύρο.
  • Πώς σπεκουλάρουν πάνω στον πόνο του λαού που εκπαιδεύτηκε να φοβάται. Κάνει εκπομπή ο Πρετεντέρης, για παράδειγμα και λέει ότι θα αξιολογήσει το εκλογικό αποτέλεσμα του α΄ γύρου. Τρέιλερ εκπομπής: τι θα διαλέξει ο λαός, σταθερότητα ή αβεβαιότητα; Μαντέψτε ποιά είναι η σταθερότητα και ποιά η αβεβαιότητα στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο.
  • Πώς εμφανίζουν ή εξαφανίζουν τις ειδήσεις που μας αφορούν από το εξωτερικό: το δημοσίευμα των Financial Times που εξηγούσε πώς Σαμαράς και Βενιζέλος συμφώνησαν σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας όταν μύρισαν καρέκλα, ενώ δε συμφωνούσαν σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας όταν τους τη ζητούσε αγωνιωδώς ο ΓΑΠ, επαιξε για μια περίπου μέρα τριτοτέταρτη είδηση για 1-2 λεπτά. Αντίθετα, η ικανή και πρόσφορη να επηρεάσει το εκλογικό σώμα "ανάλυση" των διαφόρων οίκων που μας αξιολογούν, η οποία στην ουσία συνδέει ευθέως αλλά καταχρηστικώς συγκεκριμένα αποτελέσματα της δημοκρατικής διαδικασίας των εκλογών, με αποσταθεροποίηση και αρνητικές οικονομικές συνέπειες, στο δελτίο του Αντένα, τουλάχιστον, που πέτυχα χθες, κατελάμβανε περίοπτο θέση, είχε μέγεθος ευσύνοπτο και, ψάχνοντας σήμερα να τη βρω, πέτυχα σε παρόμοια βερσιόν την καρότο-μαστίγιο είδηση "σταθερότητα (δλδ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) από την κάλπη περιμένουν οι επενδυτές".
  • Πώς ανώδυνα ανεπαίσθητα ειρηνικά περνάν το μήνυμα που θέλουν κατά κατάχρηση των δυνατοτήτων του μέσου. Παράδειγμα: τη Δευτέρα μετά τις εκλογές πέτυχα δελτίο στη νοηματική που έλεγε ότι στον β΄ γύρο εκλογών για τον δήμο της Αθήνας περνάν Σακελλαρίδης Καμίνης. Καθ' όλη τη διάρκεια μετάδοσης της είδησης η κυρία δεξιά έκανε σηματάκια με τα χέρια της αλλά πίσω της υπήρχε ως εικόνα μόνο ο Καμίνης μπροστά σε ένα μικρόφωνο. Ο Σακελλαρίδης ως εικόνα ούτε σε cameo εμφάνιση δευτερολέπτων δεν έπαιξε κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ που στο κάτω κάτω της γραφής τον αφορούσε κατά το 1/2. Προσπαθώντας να σκεφτώ ερμηνείες, μόνη λογική μου φάνηκε ότι υφίσταται μηντιακός πόλεμος στον ΣΥΡΙΖΑ.
  • Πώς απαξιώνουν την εκλογική διαδικασία κουράζοντας τον κοσμάκη με τις διακαναλικές του κάθε βαρεμένου και κουτσομπολίστικες ανθυπολεπτομέρειες που αποπροσανατολίζουν από τη μεγάλη εικόνα και τραβάν την προσοχή στα ασήμαντα. Ανοιγεις την τηλεόραση και πέφτεις μέρα μεσημέρι πάνω στον Τζουμάκα που κανα τέταρτο κάνει αναλύσεις επιπέδου έξυπνης σίτας με δεκαοχτώ μαγνητάκια. Ή στον Χατζημαρκάκη. Ή σε κάτι αλλους από τους 46 υποψήφιους συνδυασμούς που δεν τους ξέρει η μάνα τους. Στο καπάκι μπαράζ πολιτικών διαφημίσεων. Κάθε δεύτερη ή τρίτη η διαφήμιση του ΠΑΣΟΚ. Πόσο πια τηλεοπτικό χρόνο έχει το ρημάδι; Κλείνεις την τηλεόραση με αίσθηση υποβάθμισης του διακυβεύματος και αηδίας. Όταν την ξανανοίγεις αργά το βράδυ, τρακάρεις συζητήσεις τύπου έκανε ο Σγουρός μήνυση στον Παναγιώταρο γιατί τον είπε διαπλεκόμενο, όπως διαπλεκόμενο τον είπε και η Δούρου αλλά σε αυτή δεν έκανε μήνυση. Και λες: έχουμε ή όχι μια Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού; Αν ναι, γιατί είναι είδηση οι μηνύσεις του Σγουρού και το ένα βήμα πίσω της Δούρου;
 
Συμπέρασμα: έχετε δει τον Τράγκα να κάνει αβάντα στον Μώραλη; Ίδια αβάντα, άλλοτε εξίσου απροκάλυπτα, άλλοτε πιο συγκαλυμμένα κάνει το σύστημα των ΜΜΕ στη συγκυβέρνηση. Δεν υπάρχει Μπαλτάκος, δεν υπάρχουν Κάννες, δεν υπάρχουν πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, δεν υπάρχουν κομματικά θαλασσοδάνεια, σε λίγο δεν θα "υπάρχουν" και μνημόνια. Αλλά: τα ζήσαμε όλα αυτά. Δεν υπάρχουν στην τηλεόραση, αλλά υπάρχουν στο συρτάρι με τα εκκαθαριστικά και τους λογαριασμούς. Υπάρχουν στο οικογενειακό μας περιβάλλον με τους ανέργους και τους φευγάτους. Υπάρχουν στα κλητήρια με τις ποινικές ευθύνες να επικρέμονται για χρέη στο δημόσιο και στα ταμεία. Υπάρχουν στις καταγεγραμμένες εκβιαστικές κλήσεις των εισπρακτικών.
 
Για αυτό ό,τι και να προπαγανδίζει η τηλεόραση, δεν ξεχνάμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε: Τις περιμέναμε αυτές τις εκλογές. Έχουμε ένα μήνυμα να περάσουμε.