• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
πηγή: http://cyprus-mail.com/2013/08/10/pitifully-paid-domestic-workers-have-wages-cut-by-state/
Για τις «κοπέλες» της Κύπρου
Ψιλικατζού | 11.10.2016 | 13:32
Η δική μου ημέρα για τα κορίτσια και τα δεινά τους, επέλεξα να αφιερωθεί σε όλα τα κορίτσια -κυριολεκτικά- της διπλανής πόρτας, τις οικιακές βοηθούς των σπιτιών της Κύπρου.  
 
Η μέρα αυτή, στην νέα μου αυτή χώρα, ανήκει δικαιωματικά στις «κοπέλες» που είναι πάντα εκεί, σε κάθε μα κάθε σπίτι που επισκέπτομαι, εσωτερικές, αόρατα φαντάσματα που γίνονται ορατά μονάχα για να υπηρετήσουν ή να υποστούν επιπλήξεις.
 
Στις «κοπέλες» που όση ώρα βρίσκεσαι στα σπίτια που μένουν και εργάζονται, θα σε σερβίρουν, θα σου προσέχουν τα παιδιά, θα καθαρίζουν ασταμάτητα και θα περιμένουν χαμογελαστές να φύγεις για να τακτοποιήσουν ξανά ότι έμεινε.
 
Στις «κοπέλες» που μονάχα τις Κυριακές, θα φορέσουν το ξύλινο ασιατικό καπελάκι και με τις φίλες τους από τα άλλα σπίτια θα σκεπάσουν το γρασίδι στα πάρκα της πόλης.
 
Στις «κοπέλες» που άφηναν οι κύριοι και οι κυρίες στο δημόσιο νοσοκομείο, στο μαιευτικό τμήμα κατά δεκάδες δίπλα μου, στις άβολες εκείνες καρεκλίτσες για ώρες. Μόνες. Με δαχτυλίδι ή άνευ.
 
Στις «κοπέλες» που θα δεις απ΄ τα χαράματα να σκουπίζουν κάθε πεζοδρόμιο υπό το αυστηρό βλέμμα υπερηλίκων και κάπου-κάπου να τα λένε με τις «κοπέλες» των διπλανών σπιτιών στα πεταχτά.
 
Στις «κοπέλες» που σε κάθε σου βόλτα θα δεις να σέρνουν αναπηρικά καροτσάκια ή να ταΐζουν ανήμπορους κάθε ηλικίας σε εστιατόρια.
 
Στις «κοπέλες» που συνοδεύουν τις κυρίες στα σούπερ μάρκετ κρατώντας απαραίτητα το καροτσάκι και ακούγοντας αγενή σχόλια αν τύχει και διαλέξουν τη λάθος ντομάτα.
 
Στις «κοπέλες» που ως αντικείμενα, δανείζονται από σπίτι σε σπίτι, κάνουν θελήματα, φροντίζουν γραφεία, συγγενείς και φίλους των σπιτιών τους.
 
Στις «κοπέλες» που έχουν τρίχρονα, πεντάχρονα, δεκάχρονα παιδιά πίσω στην πατρίδα τους αλλά τα βλέπουν μόνο μια φορά το χρόνο για λίγες μέρες.
 
Στις «κοπέλες» που θα βρεις στους παιδότοπους να συνοδεύουν σχεδόν όλα τα μικρά ή στα γενέθλια, όσο «ξεδίνει λίγο» η μαμά.
 
Στις «κοπέλες» που το ‘σκασαν και βρήκαν καταφύγιο στα μπουρδέλα της πόλης, παρέχοντας ακριβώς τις ίδιες υπηρεσίες αλλά κερδίζοντας καλύτερα λεφτά.
 
Στις «κοπέλες» που είδα να δίνονται ως έπαθλο σε σχολικούς διαγωνισμούς.
 
Στις «κοπέλες» που έχουν δεχτεί όλα αυτά,  ως μοίρα, ως αναγκαίο κακό κι όλα αυτά, μόνο και μόνο γιατί έτυχε να γεννηθούν λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα.
 
Κυρίες, για μένα.