• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Γράμμα από Αθήνα
Θωμάς Ξωμερίτης | 10.08.2014 | 13:26
Πρώτη φορά, ύστερα από μήνες, που επέστεψα σπίτι και δεν υπήρχε δουλειά να βγει και προθεσμίες να τηρηθούν στον «ελεύθερο» χρόνο μου. Γύρισα πεζός, δίχως βιασύνη. Η καταιγίδα που πέρασε βόρεια από την Ελλάδα, έστειλε δίνες που σάρωσαν την Αθήνα, κομματιάζοντας το καλοκαίρι: κτίρια, οικοδομικά τετράγωνα και γειτονιές, ένα μωσαϊκό εποχών. Τα σύννεφα φθινοπωρινά, η λιακάδα χειμωνιάτικη, τα φύλλα φρεσκοπλυμένα ανοιξιάτικα κι ο ιδρώτας στην πλάτη μου καλοκαιρινός. Στρίβοντας από την πλατεία Βάθης στη Μαιζώνος, η ησυχία ήταν γαλήνη επαρχιακής πόλης της παιδικής ηλικίας. Όταν κούμπωσε η ζωή μου και το φερμουάρ έδεσε στην αγάπη μελαγχολία.

Γράφει ο Νίκος Δήμου στο γράμμα του από την Ελβετία:

Βρεθήκαμε λοιπόν στο αντίθετο της Ελλάδας. 3% ανεργία, επιστημονική και τεχνολογική πρωτοπορεία, ευμάρεια, πανάκριβα αυτοκίνητα, απόλυτη τάξη και ησυχία.

Να τι λείπει λοιπόν από την Ελλάδα – Αθήνα κι επαρχία – ιδού η συνταγή, ώστε αντί για μελαγχολία να είχε βρει η αγάπη μου την ευτυχία. (Θα πρόσθετα και καθαριότητα: μια τράπεζα για καλή μπουγάδα, λευκή κι αστραφτερή σαν τα χιόνια των Άλπεων. Στη συνέχεια, ένα γερό ξέπλυμα).

Ξαναδιαβάζω. Τι βάζει στο αντίθετο της Ελλάδας ο Νίκος Δήμου, δίπλα–δίπλα; Τεχνολογική επάρκεια και πανάκριβα αυτοκίνητα. Voilà το μυστικό των ευτυχισμένων Ελβετών.

Αξιοθρήνητο, δεν θα δοκιμάσω αυτή τη συνταγή ευτυχίας. Φοβάμαι ότι θα μου κόψει στο μαγείρεμα και θα μου βγει κατάθλιψη. Θα κρατήσω τη Μαιζώνος μου και την Κοζάνη μου. Κι εσύ Νίκο Δήμου κράτα τη Λωζάννη σου.

Κάποτε με είχαν στείλει από τη δουλειά στη Γενεύη, μου είχαν νοικιάσει και διαμέρισμα για δύο βδομάδες, ένα μικρό στούντιο. Επέστρεφα στις 6.30 στο σπίτι, καθόμουν στο κρεβάτι, ξάπλωνα επί τόπου με τα πόδια ν’ ακουμπούν στο πάτωμα και ξυπνούσα κατά τις 9.30 για να πλύνω τα δόντια μου και να βγάλω τα ρούχα μου, να κουκουλωθώ ολόκληρος στο κρεβάτι και να ξανακοιμηθώ. Σίγουρα, τεράστια η διαφορά της Genève από τα Γρεβενά. Από την καθαρή κατάθλιψη της Γενεύης, διάλεξα τη μπάσταρδη μελαγχολία των Γρεβενών.

Ναι, θέλω τεχνολογική επάρκεια. Εκεί δεν θα διαφωνήσω. Περιμένω λοιπόν το manual από τον κύριο Δήμου. Είμαι σίγουρος ότι θα περιέχει οδηγίες πως μπαίνει η όπισθεν στο αυτοκίνητο. Και τις προδιαγραφές ISO για την «ποιότητα αισθημάτων» των Ελβετών.

Το CERN δίπλα είναι. Γιατί δεν πάει να ρωτήσει;
 
[ αναδημοσιεύεται από εδώ ]