• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
(ALEX WONG/GETTY IMAGES)
Πικρή Ευρώπη
Θωμάς Ξωμερίτης | 19.07.2014 | 10:14
Χθες στο Σταθμό Πελοποννήσου, η «Εκάβη» του Ευριπίδη σε μετάφραση Νίκου Χουρμουζιάδη και σκηνοθεσία Βασίλη Κονταξή. Ο χορός και η Εκάβη να καταριούνται συνεχώς την Ελένη, να μη ξεχνούν. Την αφορμή, το μικρό βότσαλο που τάραξε την επιφάνεια της λίμνης και ξεσήκωσε βία που τα κύματά της γιγαντώθηκαν και παρέσυραν όποιον βρέθηκε στο πέρασμά τους - ισχυρούς και αδύναμους, διαλύοντας ζωές, σπίτια και πατρίδες.
 
Σήμερα διαβάζω, στη μετάφραση του Κώστα Τοπούζη, το εξής απόσπασμα από το Χορό.
 
Αλίμονο στα τέκνα μας
και στους γονείς μας και στη χώρα μας
που έγινε συντρίμμια – πνιγμένη
μέσα στους καπνούς, από τους Αργείους
ρημαγμένη! Δούλα πια σε ξένη γη,
αφήνοντας τη χώρα μου,
αλλάζοντας τα πλούτη της
με την Ελλάδα την πικρή
και με τον Άδη.

 
Στα συντρίμμια, στον καπνό του μαλαισιανού αεροπλάνου, διαμελισμένα πτώματα 189 υπηκόων της Ολλανδίας, 27 της Αυστραλίας, 44 της Μαλαισίας, 12 της Ινδονησίας και 10 του Ηνωμένου Βασιλείου – και όχι μόνο.
 
Πριν μερικούς μήνες είχα γράψει ότι αν τελικά οι ταραχές καταλήξουν στο αίσιο τέλος που επιθυμούν οι διαδηλωτές και ύστερα από τους τόσους νεκρούς, στην Ουκρανία θα συνειδητοποιήσουν ότι όλα αυτά έγιναν για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια Ελένη.
 
Αφορμή μια εμπορική συμφωνία με την ΕΕ.
 
Στη χθεσινή παράσταση, στο συγκεκριμένο απόσπασμα από το Χορό, είχαν αλλάξει το αφήνοντας τη χώρα μου σε αφήνοντας την Ασία και το την Ελλάδα την πικρή σε πικρή Ευρώπη.