• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Το μόνο της ζωής της ταξίδι
Θωμάς Ξωμερίτης | 03.05.2014 | 10:00
Δίπλα μου, σε καφετέρια του κέντρου, κοντά στην Ομόνοια. Αυτός γύρω στα 75 - έδειχναν τα χρόνια του. Αυτή γύρω στα 65, βαμμένο ξανθό το αραιό μαλλί της, έντονο μακιγιάζ και πολλή πούδρα. Κάτασπρο το δέρμα της.

Του άρεσαν τα ταξίδια, της μιλούσε για τα ταξίδια του. Προσπάθεια να την εντυπωσιάσει. Του άρεσε πολύ η Ασία, το Βιετνάμ. της μιλούσε για όσα του είχαν αρέσει στο Βιετνάμ.

Διέκοψε και τη ρώτησε αν έχει πάει ποτέ στο Βιετνάμ. Ένα κοφτό όχι, με σλάβικη προφορά, η απάντησή της.

«Ψάχνεις κάποιον να παντρευτείς;»

Κοφτό πάλι το «ναι» της.

«Έχω τα παιδιά και τα εγγόνια μου, δεν μπορώ να παντρευτώ», δικαιολογήθηκε. «Αλλά μπορώ να φροντίζω και να ικανοποιώ μια γυναίκα. Θα το ήθελες να σε φροντίζω;»

Μονολεκτική και θετική η απάντησή της.

Την προσκάλεσε σπίτι του και πλήρωσε. Έφυγαν μαζί.

Η καφετέρια βρίσκεται στο δρόμο μου, την περνώ πηγαίνοντας πεζός στο κέντρο. Αν περάσω μια συγκεκριμένη ώρα, τη βλέπω συχνά εκεί. Μόνη ή με αντρική παρέα. Για κάποιο λόγο ησυχάζω αν τη δω με παρέα. μόνη δείχνει ευάλωτη. Ίσως είναι που τραβά την προσοχή το βαμμένο ξανθό, το μακιγιάζ και η πούδρα, το κάτασπρο του σπασμένου δέρματος. Ιδέα δεν έχω αν υπάρχει κάποιος που την παρακολουθεί από μακριά. Το ελπίζω.

Μια φορά έκατσα, παράγγειλα καφέ κι άρχισα να διαβάζω. Σε τραπέζι απέναντί της καθόταν κάποιος. Λούμπεν, απροσδιόριστης ηλικίας κι έδειχνε βρόμικος. Πήγε να κάτσει στο τραπέζι του.

Έφυγα. Δεν ξέρω κατά πόσο η συζήτηση μαζί του θα κατέληγε στα του γάμου. Μάλλον όχι. Αν ναι, πιθανόν αυτή τη φορά δική της η άρνηση.

Ατέλειωτο το μόνο της ζωής της ταξίδι, πολλοί οι συνεπιβάτες. Σταθμός ο προορισμός και πάλι αφετηρία.

Αλλά ταξίδι.