• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Το μήλο απ' τη μηλιά
Θωμάς Ξωμερίτης | 18.04.2014 | 06:56
Στα νήπια ζήτησα από τη μητέρα μου να μου μάθει να διαβάζω. Είχα ζηλέψει, θυμάμαι, που μάθαινε ένα άλλο παιδάκι από τη δική του, δασκάλα και αυτή. Μου πήρε λοιπόν η μάνα μου ένα αναγνωστικό κι άρχισε να μου δείχνει. Κάποια στιγμή – σύμφωνα με τα λεγόμενά της – κουράστηκα, μπάφιασα και της είπα να σταματήσουμε. Δεν ήθελε να με πιέσει και δεν επέμεινε. Μια - δυο μέρες αργότερα με παρακολούθησε από την πόρτα να έχω πιάσει το αναγνωστικό και καθισμένος μόνος, να προσπαθώ να συλλαβίσω τα γραμμένα που αυτή μου είχε μάθει ν’ αναγνωρίζω.

Πριν καιρό δήλωσε ότι θα βάλει internet. Είχε δει μια φίλη της να χρησιμοποιεί tablet και είχε εντυπωσιαστεί. Την Τρίτη το πρωί, όταν επιβιβαζόμουν στο αεροπλάνο, μου τηλεφώνησε και ζήτησε να της πάρω ένα από το «εξωτερικό», που είναι φτηνά.

Της αγόρασα ένα από την Ελλάδα. Την Παρασκευή, μετά τη δουλειά, πήγα σπίτι της και αφού δειπνήσαμε, της έδειξα τη χρήση του και την πλοήγηση στο internet. «Αρκετά», μου είπε κάποια στιγμή.

Σταματήσαμε για να χαζέψουμε τηλεόραση. Πέρασε λίγη ώρα και αφού σχολίασε ότι θαυμάζει την Angela («τέτοια γυναίκα!», δήλωσε), μου ζήτησε να της δώσω το tablet, να προσπαθήσει μόνη της. Την παρακολούθησα. καθόλου άσχημα για 81.

Έπιασε βροχή, ήμουν με το κοντομάνικο και δίχως το αυτοκίνητο. «Θα σε πετάξω με το δικό μου», είπε. Επέμεινα να οδηγήσω εγώ μέχρι το σταθμό και να το γυρίσει αυτή. Δεν δέχτηκε.

Πριν ξαπλώσω, τη θυμήθηκα. Της τηλεφώνησα, να δω αν είχε φτάσει καλά.

«Τώρα;;;!!!…», απάντησε. «Κι έπιασε τέτοια βροχή στην επιστροφή, που δεν έβλεπα τίποτα κι έλεγα θα βραχείς».
 
[αναδημοσιεύεται από εδώ]