• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Αθώος
Θωμάς Ξωμερίτης | 08.01.2015 | 12:46
Ο καθένας μας επιμένει ότι είναι αθώος με οποιοδήποτε κόστος, έστω κι αν χρειαστεί να κατηγορήσει όλο το ανθρώπινο γένος ή τον ουρανό τον ίδιο.
 
Albert Camus, Η Πτώση
 
Όσο κατάπτυστη κι αν ήταν η εικόνα ευρωπαίου Πρωθυπουργού να καμαρώνει μπροστά στον φράκτη του Έβρου, όσο κατάπτυστη και αν επιμένουνε ότι ήταν, η εικόνα πουλάει. Ο φράκτης, το τείχος και το σύνορο ήταν και ξαναγίνονται η πραγματικότητα της Ευρώπης.  Διαχωρισμός, αποκλεισμός: οι άλλοι. Μέσα η ασφάλεια του ομοίου. Το ξέρει ο Αντώνης, το ξέρει η Marine, το ξέρει και η Angela. Και δεν είναι μόνο η Χρυσή Αυγή, δεν είναι το Εθνικό Μέτωπο, δεν είναι η Πεγκίντα. Δεν είναι τόσο απλό.
 
Πριν μερικές βδομάδες σκόνταψε πάνω μου ένας μελαμψός προσπαθώντας όρθιος να βάλει τα παπούτσια του τ’ αφημένα ανάκατα στο πεζοδρόμιο, αφού βγήκε μαζί με κάποιους άντρες από υπόγειο, ένα τετράγωνο απ’ το σπίτι μου. Η μη απάντησή του στο τυπικό «συγγνώμη» μου γέννησε τη δική μου αρνητικότητα και καχυποψία. Σήμερα το βλέμμα μου γλίστρησε σε αγέλαστα πρόσωπα επιβατών του μετρό. Σταμάτησε διερευνητικά στο πλέον μελαμψό, ατημέλητο και κακομοίρικο. Πουλά ο φόβος; - το λιγότερο. Κυρίως ο φόβος ριζώνει αυτοφυής.
 
Φοβάμαι το Je suis Charlie, φοβάμαι τον τυφλό στόχο.
 
Το λαμπρό κρύο φως στον ουρανό των Θεοφανείων με προσγείωσε στη παγωμένη λάσπη της 7ης Γενάρη. Γλιστρώ και πέφτω. Πονώ.
 
Που θα με βγάλει; 
Δείτε επίσης:
6a05c98d275e945d2c24a0e9715f18bc.jpg