• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Χαράρ, 1883, η φωτογραφία από τον Ρεμπώ
Μια εποχή στην κόλαση (a hell of a tester)
Θωμάς Ξωμερίτης | 30.09.2014 | 11:45
Μετά από μακρά περίοδο παραλυτικού φόβου, εθελοντές άρχισαν να φτάνουn στη Δυτική Αφρική, να δώσουν τη μάχη τους κατά του Έμπολα, να καλύψουν το τεράστιο κενό εκεί. Θαρραλέο, ανθρωπιστικό, ξεκάθαρο. Τίποτα που να μπερδεύει αναφορικά με τις προθέσεις των εθελοντών. Έτοιμοι για αυτοθυσία η οποία προκαλεί το θαυμασμό μας. Τρόμος όμως μπροστά στην ανταπόκριση στο κάλεσμα του Ισλαμικού Κράτος των χιλιάδων που ανατράφηκαν με τις αξίες της Δύσης. Μας σοκάρει.
 
Στο σχολείο, στην Τρίτη Δημοτικού, μου έμαθαν ότι ο Αβραάμ ακολούθησε την εντολή του Θεού να σφάξει το γιό του, γιατί έτσι ο Θεός το ήθελε. Ο Αβραάμ υπάκουσε τη θεία βούληση δίχως δεύτερη σκέψη, δίχως να υπολογίσει αν την τελευταία στιγμή ο Θεός θα έστελνε τον Άγγελό του να ζητήσει τη θυσία κριαριού αντί για τον Ισαάκ.
 
Νέος είχα διαβάσει το «Φόβος και Τρόμος» του Κίρκεγκωρ. Δεν τα πάω καλά με τη φιλοσοφία αλλά αυτό του βιβλίο με είχε αγγίξει. Μιλούσε για το δίλλημα του Αβραάμ, το πόσο τον βασάνισε και τον δοκίμασε. Και για το πόσο ήταν δική του η ελευθερία ν’ αποφασίσει ότι το κάλεσμα δεν ήταν του διαβόλου αλλά του Θεού, ώστε να κάνει την υπέρβασή του, ν’ αφεθεί ολοκληρωτικά στο κάλεσμα και στην αγάπη του Θεού, η οποία αγάπη ξεπερνά την αγάπη προς οτιδήποτε άλλο.
 
Ο τίτλος του βιβλίου του Κίρκεγκωρ προέρχεται από την Επιστολή του Παύλου προς τους Φιλιππησίους όπου, επαναλαμβάνοντας ο Παύλος στίχους από τους Ψαλμούς, τους παροτρύνει να συνεχίζουν να πασχίζουν, με φόβο και με τρόμο, για τη σωτηρία τους.
 
Πιο πρόσφατα ο Bobby Womack τραγούδησε τους στίχους “you don't know what you’ll do until you’re put under pressure, across 110th Street is a hell of a tester.”
 
Χρόνια αφού ο Αρθούρος Ρεμπώ είχε εγκαταλείψει την ποίηση, ασχολιόταν με εμπόριο όπλων και ανθρώπων στην Ανατολική Αφρική. Τότε έγραψε σ’ επιστολή στη μητέρα του «…τουλάχιστο ν’ αποκτήσω ένα γιό, ν’ αφιερώσω ακέραια τη ζωή μου, μεγαλώνοντάς τον σύμφωνα με τις ιδέες μου, οπλίζοντάς τον με πλήρη σύγχρονη κατάρτιση ώστε να μπορεί κάποτε να γίνει ένας φημισμένος μηχανικός, ένας άνδρας που ορίζει δύναμη και πλούτο μέσω της επιστήμης*».
 
Εκλάμψεις, ξεκάθαρα τα πράγματα: η δύναμη και ο πλούτος της επιστήμης από τη μια και η αγάπη για το Θεού από την άλλη. Ανάμεσα το άβατο, ο θυμός της 110ης οδού, the hell of a tester. Τα γκέτο και τα Έμπολα του κόσμου και η μόνη δυνατή υπέρβαση που επιτρέπεται κι απομένει – αυτή της αγάπης.
 
(*σε μετάφραση Νίκου Σπάνια)