• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
"Ω οι ευτυχισμένες σφαίρες", το αστυνομικό μυθιστόρημα του Τζίμι Μάρδα (ένα απόσπασμα)
silezukuk | 29.08.2016 | 14:48
***
Απόσπασμα από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Τζίμι Μάρδα, "Ω οι ευτυχισμένες σφαίρες", εκδόσεις Σκοτεινή Καρδίτσα, Ιούλιος 2015, σ. 128
 
***
 
[...] Η Γιολάντα τεντώθηκε νωχελικά. Άγγιξε με τρυφερότητα το μάγουλό του, χαϊδεύντας ακούσια τις λευκές πυκνές φαβορίτες, και επανέλαβε τη φράση του Τζίμι: "Όποιος διαφωνεί, να κατέβει από το τραίνο".
 
"Μάλιστα", συνέχισε, χρησιμοποιώντας τη λέξη σαν σημείο στίξης, μικρή παύση προκειμένου να σκεφτεί. Με κοφτές κινήσεις φόρεσε το κιμονό της και, αφού έκανε  μια ακατανόητη γύρα στο δωμάτιο, τον πλησίασε, έσκυψε και κοίταξε τον Τζίμη στα μάτια. Στο ημίφως της σχισμής που σχηματίστηκε μπροστά του, πάλλονταν ελεύθερα τα δυο μικρά γαλακτοφόρα ζώα που έκαναν τη Γιολάντα τόσο μοναδική στα μάτια του. Εστίασε και παρέμεινε ακίνητος. Η Γιολάντα έγινε ξαφνικά καταράκτης λέξεων: 
 
"Κάτι που κινήται αναπότρεπτα από το Α στο Β: Ένα τραίνο, μια σφαίρα, ένα καράβι, ένας πύραυλος. Όποιος διαφωνεί, να κατέβει από το τραίνο... Πάμε για κει μ' έναν πυροβολισμό... You can't be neutral on a moving train... Ω υπερωκεάνιον, τραγουδάς και πλέχεις, κτλ κτλ. Σχήματα λόγου θρησκευομένων." 
 
Ο Τζίμι είχε μάθει πια πότε έπρεπε να παραμείνει αμίλητος.
 
"Από τη μια, ο Εμπειρίκος, όπου η πίστη στην νομοτέλεια δίνει μια αύρα αγιότητας στα γραφτά του, προσθέτει πινελιές καλόβολου ψυχρού φανατισμού —αν υπάρχει αυτό το πράγμα."
 
Έστρεψε το βλέμμα της στο ταβάνι μεταμορφώνοντάς το σε έναστρο ουρανό. “Ο Εμπειρίκος εναπόθεσε την ελπίδα στη νομοτέλεια —μέρος της προσπάθειας του να συμφιλιωθεί με τον πατέρα… Συγκινητικό…” Σταμάτησε για δέκατα του δευτερολέπτου. “Και ο Σαββόπουλος τα ίδια”, πρόσθεσε βιαστικά, αφήνοντας αποσιωπητικά να αιωρούνται με τη σκόνη.
 
Τον κοίταξε και πάλι στα μάτια: "Οι υπόλοιποι παίζουν με τις συντεταγμένες του προορισμού της κοινωνίας. Ευαγγελάτοι, αναρωτιούνται διαρκώς 'σε τί κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας;' Πολλοί ποζάρουν ως υλιστές· δεν είναι παρά καρικατούρες, γκροτέσκες απομιμήσεις, του μεταφυσικού. Ή, παρά τους ισχυρισμούς τους, μια ακόμα εκδοχή του πιστού σταλινικού —θρησκευόμενοι και πάλι."
 
Ο Τζίμι διέκρινε το γνώριμο λαχάνιασμα στη φωνή της.
 
"Κάθε σκέψη που γνωστοποιούν μου φαίνεται σαν ένα βήμα της πορείας τους προς την Μιζέρια, το νησί των γκρίζων οριζόντων —τον Μόρντορ. Δεν έχει σημασία αν ο τόνος της διατύπωσης είναι αισιόδοξος ή όχι."
 
Ο Τζίμι ένοιωσε το φύλλο του να σκιρτά. Παρέμεινε στη θέση του σαν παγωμένος. Ή μάλλον, σαν πύθωνας περιμένοντας το θύμα του. Η πείρα του έλεγε πως η Γιολάντα θα τελείωνε γρήγορα και τότε θα ερχόταν τα άλλα. Χρειάστηκαν τρείς προτάσεις ακόμα:
 
"Το πράγμα φίλε δεν πάει πουθενά, κάθεται ακίνητο και μεταμορφώνεται αενάως, ανάλογα με τον καιρό. Άσε που αυτές οι μεταφορές είναι καραμπινάτα φαλλικά σύμβολα. Κατά πάσα πιθανότητα όσοι τις χρησιμοποιούν είναι ματσό τύποι."
[...]
____
"Μικρά γαλακτοφόρα ζώα" μια παρομοίωση του Δ. Σαββόπουλου.
____