• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Θρησκεία παντού
Όσια και ιερά
Sraosha | 24.02.2015 | 21:21
Όταν η Λένα Πλάτωνος στην Υπεραγορά της παραποίησε το χριστιανικό Σύμβολο της Πίστεως για να σατιρίσει εσχατολογικώς τον καταναλωτισμό, πρώτον σχεδόν κανείς δεν την κατάλαβε (ήτανε πολύ μπροστά για τα ελληνικά δεδομένα) και δεύτερον βρήκε τον μπελά της. Την έσυραν στα δικαστήρια για βλασφημία και της λογόκριναν το τραγούδι, πολύ πριν τον Γέροντα Παστίτσιο, το Corpus Christi ή το αποκαθηλωμένο Asperges me, λίγο μετά την αναταραχή που προκάλεσε ο Τελευταίος Πειρασμός του Σκορσέζε. Ωστόσο, αν θυμάμαι καλά, όσοι ασχολήθηκαν, στον βαθμό που ασχολήθηκαν, έδειξαν αν μη τι άλλο συμπάθεια απέναντι στην πρωτοποριακή δημιουργό (είπαμε: δεν την καταλαβαίναν και πολλοί) και στηλίτευσαν τον σκοταδισμό του κράτους, της κοινωνίας κτλ.
 
Όταν ο Γιάννης Αγγελάκας και ο προ πολλού εξαντλημένος Τζίμης Πανούσης τόλμησαν να παραποιήσουν την Katyusha / Ύμνο του ΕΑΜ (μελωδίας που έμαθα από διαφήμιση της σοβιετικής μάρκας κονσέρβας Σόρις Σόκρα όταν ήμουν στο δημοτικό -- κανείς δεν είχε ενοχληθεί τότε) για να αναθεματίσουν το Κόμμα, έπεσε ο ουρανός στο κεφάλι μας. Μέσα από την παραζάλη και τις κατάρες, μέσα από τις θεολογικές αναιρέσεις ενός μάλλον προφανούς εγχειρήματος και μέσα από σαβοναρολικά ad hominem που ακόμα και τον Πανούση τον αδικούν, ο κόσμος της ΚΝΕ έδειξε τον βαθιά χριστιανικό χαρακτήρα του: όχι ως υπεροπτική απαξίωση του (καπιταλιστικού) κόσμου τούτου αυτή τη φορά, αλλά ως μανία να φιμωθεί όποιος βλασφημεί τα οσια και τα ιερά μας.