• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Εικοστό πέμπτο κεφάλαιο: Γκατς
• • •
Ο Οδυσσεύς ήτο γενναίος και αρειμάνιος,πλήν τον καταδιώξαμεν και εφονεύθη. Ο Καραϊσκάκης εις ένα διάταγμα θεωρείται αρχιστράτηγος, εις έν άλλον προδότης.Ο Κολοκοτρώνης τιμάται, καταδιώκεται, φυλακιζεται, είτα πάλιν ήρως είναι.Τι θα μας φέρει άραγε το 1827; Θα ανθίσει το δέντρον της ελευθερίας; Ή θα βλαστήσει επί των πτωμάτων ημών;
• • •
Sraosha | 24.03.2014
Εμείς είμαστε εμείς και είμαστε αυτοί που είμαστε. Οι άλλοι είναι άλλοι. Εμείς είναι καλό που είμαστε εμείς, αφού είμαστε εμείς.
• • •
Εικοστό τέταρτο κεφάλαιο: ελεύθερος βίος
• • •
ΤheGreekCLOUD | 23.03.2014
Μπορεί ο τίτλος να ακούγεται λίγο σαν ποντιακό ανέκδοτο, αλλά είναι εντελώς ελληνικό: το καλοκαίρι του 1994, όταν η Δημοκρατική Ανανέωση δεν κατόρθωσε να εκπροσωπηθεί στο ευρωκοινοβούλιο, ο Κωστής Στεφανόπουλος διέλυσε το κόμμα και επέστρεψε το ποσόν της κρατικής επιχορήγησης που είχε λάβει. Ακριβώς. Υπήρξε έλληνας πολιτικός που επέστρεψε χρήματα στο Δημόσιο...
• • •
Eίναι δυνατόν να μας απασχολεί ο άρχων των υπαρκτών βεβαιοτήτων και να παραβλέπουμε τον σαγηνευτή των ευκαιριών του δέρματός του;
• • •
Aσυναίσθητα σφίγγω τη γροθιά μου, έτοιμη για ένα πετυχημένο κροσέ ενώ περνάνε στο γρήγορο από το μυαλό μου πολλά σαγόνια που θα το άξιζαν. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, χαλαρώνω τη γροθιά, η ιστορία έχει ενδιαφέρον στην οθόνη.
• • •
Εικοστό τρίτο κεφάλαιο: ο τσηλότατος γιατρός
• • •
Τέσσερα λιποβαρή και στρεβλά σποτάκια δήθεν κοινωνικής φροντίδας υποστηρικτικά μιάς  βαθέως νυχτωμένης αντίληψης . Οχι ,εισαγγελέας δεν χωρεί. Γραφειοκρατικώς και διαδικαστικώς όλα είναι τζάμι.
• • •
silezukuk | 22.03.2014
η αγωνιστική πρωτοτυπία  εν Ελλάδι
• • •
Εικοστό δεύτερο κεφάλαιο: Φίλοι, που τρώνε το σταφύλι
• • •
Θεός ή Δαίμονας, είναι δύναμη ζωής και πείσμα. Δεν έχω παρά να μην αντισταθώ, να υπακούσω. 
• • •
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης έληξε, και πολύ με ανακούφισε που δεν χρειάστηκε να ασχοληθώ μαζί της.
• • •
Μόνη άμυνά μου στην παγκόσμια της Ποιήσεως Ημέρα, είναι η παράταιρη εικονογράφηση της ανάρτησής.
Και ο στραγγαλισμός μερικών ποιητικων ιδεών που ξεφύτρωσαν ενόσω έγραφα, χάριν των καλών ποιητών που υπάρχουν ακόμη στα κελλιά τους.
• • •
Πράγματα που τα ‘χες μέσα σου βαλμένα στη σειρά, έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Ποια κρίση, αρκεί μονάχα πλέον ένα μη κολλημένο χαζογκομενάκι να στα αμφισβητήσει για στα πάρουν για πάντα. Ο γέρος κι η γριά, όσο κολλημένοι και να ‘ναι, έχει ο καθένας από έναν καπνό να φουμάρει. Εγώ κι εσύ όμως, ούτε ιερό ούτε όσιο. Πρέπει εμείς και οι αξίες μας να συστηνόμαστε ξανά από την αρχή, κάθε πρωί:
-Καλημέρα σας τί κάνετε, λέω σήμερα να πάρω το δικαίωμά μου στις εκτρώσεις πίσω.
• • •
Εικοστό πρώτο κεφάλαιο; καλοκαίρι στη Θεσσαλονίκη
• • •
Χρέος :Διαλεξτε μεταξύ μιάς πολιτιστικης πυράς και των αποτελεσμάτων μιάς πολυμελούς και αιώνιας μικτής επιτροπής. Δεν υπάρχουν αδιέξοδα γιά την Δημοκρατία.  Υπάρχουν όμως κατι λαβύρινθοι...
• • •
Επί τέλους, ένας έλληνας καλλιτέχνης που κάνει τραγούδι τον εαυτό του. Που έφτασε ως εδώ όντας συνεπής στις επιλογές του. Που είναι αυτός που είναι -με ένα κέντρο βάρους που πάει διαρκώς προς τα μέσα, ποτέ δεξιά κι αριστερά.
• • •
Γιατί να επιδοτείται το ποιοτικό βιβλίο και όχι η ποιοτική φέτα; Ομολογώ ότι η εικονιζόμενη θα ήταν πολύ λιγότερο γοητευτική αν φωτογραφιζόταν τρώγοντας φέτα, ίσως όμως να ήταν έτι σαγηνευτικότερη αν, αντί να διαβάζει, έπινε κόκκινο κρασί.
• • •
Ο βόλος των 500 Ευρώ είναι ένα τίποτα μπροστά στο άπειρο της καταστροφής που έχει βιώσει χώρα και εκατομμύρια έλληνες πολίτες - ο καθένας ξεχωριστά.
• • •
Κεφάλαιο εικοστό: αν σ΄αγαπώ;
• • •
Ο ειδικός του Greek Cloud σε θέματα αθλητισμού (και δη ποδοσφαίρου) Dr. Gianni Varvakis, ρισκάρει μια πρόβλεψη λίγο πριν από τον αγώνα Manchester United-Olympiakos SFP. Αν πέσει μέσα, θα γίνει ανυπόφορος. Αν πέσει έξω, θα φταίει ο Ολυμπιακός. Απλά πράγματα.
• • •
Φρέσικες ή παγιάτικες ειδήσεις και σχόλια, που κρίθηκαν πολύ επιεική και μεσοβέζικα και δεν εντάχθηκαν στο Σύστημα, αλλα με όλες μαζί, κατι γίνεται.
• • •
Το βιβλίο, όπως το ξέραμε, περνάει κρίση εδώ και δεκαετίες, σε όλον τον κόσμο. Η κατάσταση δεν είναι ούτε καινούργια ούτε αναστρέψιμη, και όποιος σας πει κάτι διαφορετικό, είναι άσχετος ή απατεώνας. Όσοι ενδιαφερόμαστε για το βιβλίο, κοιτάμε να το βοηθήσουμε να πεθάνει με αξιοπρέπεια, όπως θα κάναμε με έναν συγγενή ή φίλο μας.
• • •
Για αρχή, θέλω μια ντουζίνα φόντια για λουστρίνι το είκοσι νούμερο, ως τα αύριο. Πού ‘ναι το δείγμα; Ναι, το άσπρο. Α, γεια σου. Γιάδε; Το βλέπεις αυτό το λουστρίνι με τα κόκκινα χελιδόνια; Έτσι θα τα κάμεις όλα, στην τρίχα. Και τα τοκαδάκια εσύ θα τα περάσεις. Μη δω βρωμοδουλειές με ξέφτια ή βενζινόκολλες γιατί σχόλασες. Εγώ το ξεκαθάρισα στη μάνα σου, άμα δεν κάνεις, δε πα να ‘χεις ανάγκη, δε πα να ‘χεις και μπάρμπα στην Κορώνη. Πόδι θα πάρεις. Συννενοηθήκαμε; Δυό χρόνια στην κυρα-Ευδοκία εμένα δε μου λένε τίποτα. Να καθόσουνα εκεί κι όχι να της ξεμυάλιζες τον άντρα. Εδώ θα τα ξεμάθεις όλα και θα τα ξαναμάθεις σωστά. Ακούς; Σ-ω-σ-τ-ά.
• • •
Sraosha | 19.03.2014
Είναι κάτι χαρακτήρες, λοιπόν, που τους δόθηκαν κάποιες ευκαιρίες. Οι ευκαιρίες είναι σαν την ομορφιά, περίπου: σου δίνεται χωρίς λόγο και στο τέλος φτάνει να σε καθορίζει εν μέρει.
• • •
Δέκατο ένατο κεφάλαιο: Ψεύδη τελειωμένα
• • •
Κάποιος να τους ειδοποιήσει πως επιμένουν σε εμπορικές αξίες χωρίς να καταλαβαίνουν ποιός διαβάζει και γιατί.
• • •
Κεφάλαιο δέκατο όγδοο: Η φωτογραφία
• • •
... και μη με κοιτάς έτσι. Τραχανότο, δεν άκουσες; ΤΡΑ-ΧΑ-Νό-ΤΟ. Τι δεν καταλαβαίνεις; 
• • •