• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ο Πάνος Θεοδωρίδης (1948-2016) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, σπούδασε αρχιτεκτονική και αναστηλώσεις, έκανε ραδιόφωνο και τηλεόραση, έγραψε ποίηση, πεζογραφία και θέατρο, είναι πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης, δουλεύει στο Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού και στο διαδίκτυο αναφέρεται κυρίως ως Πετεφρής.
posts
Μιά in cameo ιερογλυφικη διαδρομή του μικρού εν Βαλκανίοις οικισμού μακριά απο γενικες απαξιώσεις και ειδικες νοσταλγίες.
• • •
Παραγωγικές σκέψεις με αφορμή τις λίστες που φυτρώνουν γιά τους Έλληνες της Ευρωβουλης. Τίποτε βέβαιο, δηλαδή τα πάντα είναι ασφαλή...
• • •
Κυνηγός δεν είναι στο χωριό μόνο με οπλο ή τοξο και βέλος... κυνηγός είναι ο κατοικος της πόλης που κυνηγά την  ζωή των χωρικων, να γίνει προσωρινά ένα μέρος απο το δάσος που τους σκεπάζει. Ενίοτε θα γίνει ο ιστορικός τους σε έναν κόσμο που έχει μείνει αρρύθμιστος πολλες δεκαετίες.
• • •
Σε μιά τυπική περαντζάδα λογω εθνικής εορτής στην Αμέρικα, τι νόημα έχει να αποκαλούμε κορτάκια τον Ομπάμα και να υπονοούμε πως ο ελληνικος τουρισμός δεν καταρρέει επειδή η αρμόδια υπουργός απ΄όπου περνάει κόβει ανάσες αντι να κόψει μία απο τις εκατό πληγές του ελληνικού τουρισμού;
• • •
Αν μετά που θα διαβάσεις τον κατάλογο, σου μείνουν μυρωδιές και γεύσεις, μάλλον δεν έπρεπε να φύγεις ποτέ απο τον χωριό. Τώρα κατέληξες να σε κυνηγάνε αυθάδεις ποδηλάτες και δμηαρχαίοι με οράματα.
• • •
Ο Μανόλης Τραμπαρίφας οδηγώντας τον μεσεγγυούχο επενδυτή (και άλλες ανακρίβειες) με το αγοραίο του στη θάλασσα μαζί με το κορίτσι του στιχουργου που «ποτέ του χατίρι δεν του χάλασα,» τον πήγαινε να γευτεί  «μπίρες και καλαμαράκια στα θαλασσινά μπαράκια» φορώντας έξτρα πριμα γκουτ εγγλέζικα κασμίρια και παίζοντας στα δάχτυλα έναν χρυσό Ντυπόν.
• • •
Τροχάδην η συνοπτική ιστορία των οικόσιτων ζώων γιά αυτούς που ονειρεύονται χωριό να κατοικήσουν. Πληροφορίες συγκεντρωμένες από προσωπική η οικογενειακη εμπειρία, συγχωριανούς με κατανόηση και τα μάτια γουρλωμένα συτεχώς απο την βία που μοιράζεται σπάταλα στα άγρια και τα ήμερα του βουνού και του λόγγου.
• • •
Της Αθήνας της λείπουν πάρα πολλα ρουχαλάκια για να βγαίνει να υποδέχεται επισήμους και να "φροντίζει" τους κατοίκους της με ένα βρακι ανάποδα.
• • •
Οταν συναντήσουμε σε ένα μαγαζί ένα πτηνό που μιλάει, καθόμαστε και χαιρόμαστε που έχει τη μηχανικη ικανότητα να μιμείται κάτι. Δεν ρωτάμε ποτέ το πουλί τι γνώμη έχει για τον Μοντεσκιέ. Το ίδιο συμβαίνει με τους κατοίκους των χωριών. Θεωρουνται απο το Δημόσιο και απο τους ιδιώτες επιχειρηματίες ενα είδος δημοφιλών κρετίνων, μπλοκαρισμένων απο δεισιδαιμονίες και υστερίες...
• • •
Οποιος επιθυμεί να μπουχίσει το κεντρο της Αθήνας, δεν έχει παρά να επικαλεσθεί το πρωτόκολλο ανοίγματος μαύρης τρύπας, να τελεσθεί το κακούργημαχωρις απώλειες και να μη ξεχάσει να την ξανακλείσει...
• • •
Στην ουσία, το ωραίο ταξίδι ήταν το μόνο που είχαμε. Και οι μορφές των χωρικλών, η τέχνη στις ξυλοκατασκευές τους, και οι πετράδες τους, μαζί με απολιθωμένα θαμνάκια του Λινοτοπίου απο την ρίψη των ναπάλμ του εμφυλίου, η μόνη ακριβή και συναινετικη μας κληρονομιά.
• • •
Αυτοί, οι άλλοι και εμείς. Μπλόφες πάνω σε μπλόφες, "ναιμεναλλάδες" και οι υπόλοιποι να τρίβουμε τα μουρμούρικα του Μπέζου με το γυαλόχαρτο. Με στέμμα τρία στιχηρά,η τελευταία μου προσπάθεια να μετατραπεί η "Ανοιξη" του Γιώργου Σεφέρη, σε σοφό προεκλογικό κείμενο. Αλλα εδώ παρεξηγήσαμε τον "θίασο" εκείνου του αξεπέραστου Καβάφη...
• • •
Ολα φαίνονται στην αρχή μαύρα, αλλα πρόκειται γιά γνωριμία παιδιών που ξεκινά με δυσπιστία. Είναι περαστικό, εκτός κι αν πιστεύεις ότι θα ζήσεις σε τόπο ανάξιό σου. Παρευθύς τότε, φύγε και εγκαταστήσου βόρεια προάστεια . Με τον επίμονο χωρικό μόνον να υπομονεύεσαι...
• • •
Η Νέα Δημοκρατία αγωνίζεται να απομακρυνθεί απο την Χρυσή Αυγή, επειδή βλεπει στην εξέλιξή της ,έναν αξιόπιστο προς τα δεξιά της εταίρο, φυσικά με άλλο καταστατικο και ηγεσία.  Οι νύν και τέως εταίροι της ,όχι μόνον επιδοκιμάζουν την αποστασιοποίηση απο την Χρυσή Αυγή, αλλα την θεωρουν και κριτήριο μελλοντικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία. Οχι, δεν τρώνε ληγμένα. Κάτι άλλο έχει ληξει. Δεν το λέω.
• • •
Πως ο συγγραφέας μυήθηκε στον παρακρατικο βίο με σύμβολα μιά μουριά και ένα τρακτέρ, χωρις να γνωρίζει κανέναν πολιτικό του 1953 παρεκτός τον άγνωστό του Κλικλή και έναν Πιπίνο, ως βρεφική διάδοση.
• • •
Δεν πιστεύω πως η Νέα Δημοκρατία έβγαλε τον Φαήλο για να ορμήσει στον μεσαίο χώρο, έναν χώρο με πολλούς μουστερήδες. Τον έβγαλε γιά να κανει συμφωνίες με το εκλογικο σώμα της Χρυσής Αυγής που είναι μιά χαρά παλουκάρια.
• • •
Αναπόσπαστο μέρος του οικισμου, η εξοχή του. Βόλτες μοναχικές σε μέρη που έπρεπε ο καθένας να αναθυμάται και να παραπέμπει, αντί να ονειρεύεται τα γελοία τουριστικα κακεκτυπα και τα μαζικά ηλιοβασιλέματα . Πως να υπάρξει ελληνικη Αφήγηση όταν υπάρχει ως εργαλείο μόνον ο λογοτεχνικος κώδικας, λυρικη εξέλιξη των εκθέσεων ιδεών;
• • •
Ας πει κάποιος από το περιβάλλον του Αλούφη ,του Ιππότη της σταυροφορίας των Νύ που διαθέτει "μυάλ-" ,ότι τα δημοψηφίσματα επι κοινωνικών ζητημάτων, ιδίως εκείνα που προασπίζονται μορφές απομόνωσης και προτίμησης εντοπίων σε βάρος άπλυτων ξένων, εγκληματιών εισαγωγής και αλητοτουριστών,είναι στημένοι διαγωνισμοί που δεν χρειάζονται καν κάλπες.  
• • •
Τα βραδάκια μετά την μπιροποσία στα πανηγύρια, είναι συχνά ευκαιρίες να αλαφρώσει η καρδιά. Εκεί θα μάθεις, εμβρόντητος για έναν υπάλληλο που φάνηκε στα ρείθρα του χωριού αναζητώντας ένα εκκλησάκι του Αγίου Θωμά και πως «μια τσακαλοπαρέα τον στείλαμε αλλού,τελείως, προς το βουνό,πήγαμε στο ξωκκλήσι και το ξεθεμελιώσαμε αλλά δεν βρήκαμε τον θησαυρό με τις λίρες.»
• • •
Συναισθηματικοί συντάκτες πρωθυπουργικων λόγων, μελό και εθνικούρες, χρήση ενός τερατικού μουσείου Ακρόπολης ως κέιτερινγκ υψηλών προσώπων και η επωδός "θέλουμε Ελγίνεια", η λεξη "πατρίδα" ως logo των Μυστικών του Μαξίμου ή του Βάλτου, πίστη πως είμαστε σε καλό δρόμο αρκεί κάποιος κερατάς να μας τον δείξει, διότι απο φλας  και φώτα πορείας πάσχουμε.
• • •
Μια συχνά απαντημένη λεξη, που απηχεί άλλων εποχών συνήθειες και στα χωριά φροντίζουν μέσω αυτής κυρίως την επιλεκτικη ψηφοθηρία και κάποια έκπτωση στην προίκα. Η προίκα έχει καταργηθεί. Ο,τι πείτε. Και μετά ήρθαν οι μέλισσες...
• • •
Ψευδοσχολιαστές, στην ουσία επαγγελματίες γραφιάδες, επιστρατεύονται και μειώνουν στην περιοχή που δίνουν τα συστημικά πόρταλ γιά σχολιασμό, μεγαλώνοντας την φιλοκυβερνητική επιφάνεια και προκαλωντας κάποια δυσφορία στους νοικοκυραίους που ξιππάζονται απο την αντιμνημονιακή  ρητορική.
• • •
Δεν ήταν εντέλει "άδεια κλουβιά προσμένοντας/την ώρα της φωτιάς".Ικανοί, χρήσιμοι, μπλσζέ και ήρεμοι στο τέλος, άρχισαν να μοιάζουν μεταξύ τους, οταν ο Χάρος άρχισε να παίρνει κατ ΄απόλυτη προτεραιότητα , τους ξεχωριστούς.
• • •
Η αυτοψία Μπαλτάκου είναι αληθής. Μόνον που δεν δόθηκε συμπληρωμένη. Εκεί όπου ο Σαμαράς αποκαλεί τον Μπαλτάκο, «είσαι μαλάκας», ο δεύτερος απέκρυψε ένα μικρό τμήμα συζήτησης που ολοκληρώνει το νόημα( και εξηγεί τη ζημιά). Δηλαδή ο πρώτος πρόσθεσε «Σε κάθε περίπτωση δεν θα με πρήζεις με τις πολιτικές εμμονές σου. Προχώρα όπως θέλεις, αλλά σε προειδοποιώ: αν μαθευτεί,είσαι μόνος σου. Τελείως.»
• • •
Λαθραία ηδονή στα χωριά, άσημη, ημιτελης, ανεγνώριστη και επίμονη, στην κώχη της εφηβείας, ώσπου να νικήσουν οι ορμόνες την ντροπή.
Τα ερωτευμένα εφηβάκια.
• • •
Ενα κόμμα που έχασε πληθυσμό απο κάτι δεξιότερο, κρατάει επαφές μέσα απο λειψανάβατες διαδικασίες, ώσπου ένας εξυπνότερος απο τους οργανωτές της βλακείας αυτής, πράγμα όχι ιδιαίτερα δύσκολο, πατάει το rec και γίνεται της μαντάμ Ρεκαμιέ...
• • •
Δωμάτια που το ύφασμα εκπέμπει την αποφορά των λερωμένων ρούχων που ξεχάστηκαν στη γωνία και των λουλουδιών που μαράθηκαν  και σαπίζουν στο κιτρινόγκριζο νερό που στεγνώνοντας στο μέσα γυαλί του ανθοδοχείου,αφήνει άλατα ενώ μαυρίζει από νεκρά έντομα που πόθησαν νερό και κανένα τους ποτέ δεν πέταξε, καθώς εγγονάκια που κοιμήθηκαν εδώ το περασμένο καλοκαίρι τους έβγαλαν τα διάφανα φτερά.
• • •
Πως γίνεται και οι ανένταχτοι υποψήφιοι είναι σίγουρα πρώτοι στις δημοσκοπήσεις;
Μεταφυσικά ερωτήματα που είναι ολεθριο να απαντηθούν...
 
• • •
Πάνος Θεοδωρίδης, Η ζωή στα χωριά 1 : το πρώτο μου πανηγύρι
• • •
Ανκαι πρωταπριλιά, δεν έχω διάθεση  για άλλα ψέμματα: Οι Γάλλοι υπερβάλουν, οι Τούρκοι δεν χαμπερίζουν. Μήπως παίρνουμε κανένα μηνυματάκι ή αφού δεν μας κόβουν τα Σως Αλμήδια δεν τρέχει τίποτε;
• • •