Όταν η ανάγνωση δεν οδηγεί στην επίγνωση
26-08-2019

Πρώτον ο Μπαλσονάρος και τα τουίτερ του Τραμπ είναι από την ίδια ούγια ενός ανθρωποφάγου «δάσους απόψεων» και δεν ενδιαφέρομαι για τα παραληρήματά τους.

Το ίδιο ισχύει για την γενική αθυμία περί του μέλλοντος του πλανήτη, ενώ μετέχω σε μία χώρα και σε κοινωνίες που κατηγορούν το αποτέλεσμα μιας σειράς πράξεων και αφήνουν λυτές και άλυτες όλες τις αιτίες τους, που τις γνωρίζουν και τα νήπια από το πρώτο μπιμπερόν.

Oι φαρδιές ρίγες στις μπλούζες των Βρετόνων, έχει κοντά δύο αιώνες που έντυναν το γαλλικό ναυτικό, καθώς ως ναυαγοί θα ήταν ευδιάκριτοι στην θάλασσα.

Γενικά η ρίγα και μάλιστα η φαρδιά είναι αποτέλεσμα των αργαλειών που δεν είχαν οι υφάντρες τους αρκετό νήμα ενός χρώματος. Είτε λοιπόν πρόσθεταν κι άλλες υφές είτε σε άλλους λαούς έφτιαχναν κουρελούδες με τον ίδιο τρόπο.

Αν τώρα μία κυρία προσωρινώς φιλοξενούμενη στην Γαλλική ετικέτα, θα εμφανίζονταν με έναν κλασικο γαλλικό μπερέ στην αναμνηστική φωτογραφία, θα προκαλούσε συμπάθεια και σάστισμα στο κοινό που θα κατανάλωνε τη φωτογραφία- σα να φορούσε μία Πρώτη κυρία του λευκού Οίκου ένα φεσάκι με φούντα σε προεδρική δεξίωση της ελληνικής Δημοκρατίας.

Αλλά η κυρία συνδύασε την φιλοφρόνηση με το επάγγελμά της -σχεδιάζει ρούχα. Άρα μια ριγέ παντελόνα έκρινε πως θα ήτονε μια καλή ιδέα. Κι αν τα κλειστά ρούχα της ανωδομής της παραξένεψαν, είναι γιατί ξεχάσατε πως οι ντεμί σεζόν και χειμωνιάτικα πρετ α πορτέ και κολεξιόν εμφανίζονται αποκαλόκαιρο.

Στην Ελλάδα άλλων αιώνων, ένας βασιλεύς φορών την φουστανέλλαν, έστελνε όπου ήταν δυνατόν με τα μέσα της εποχής ένα έντονο μήνυμα φιλικότητας και γραφικής εικόνας- εξάλλου το ίδιο συνήθιζαν και διάσημοι επισκέπτες, ως ο  Όσκαρ Ουάιλδ. Εξάλλου οι κοσμογυρισμένοι συνέλληνες γνωρίζουν πως βρίθουν οι «ξένες» πόλεις με μαγαζάκια όπου σε έντυναν Κέλτη ή Σκοτσέζο ή Βάσκο ψαρά για να έχεις την ποθητή φωτογραφία.

Πάμε τώρα στις φωτιές τις κάφτρες (κι όχι τις παλαμικές πλάστρες) της χώρας, δικής μας ή αλλωνών. Σε χωριά που συνυπήρχαν Σαρακατσάνοι και άλλοι, στο τέλος της αντιπυρικής περιόδου, άναβαν φωτιές σε λιβάδια για να σκάσει το φρέσκο χορτάρι για τα ζα την άνοιξη.

Επίσης, οι με δυνατή μνήμη επαρχιώτες, σίγουρα θα θυμάστε τις φωτιές που έβαζαν οι γεωργοί στα χωράφια τους για να λείψουν τα άχυρα. Ήρθαν μετά μηχανήματα που τα δεμάτιαζαν και πέρασε και αυτό.

Μυστήρια, παράξενα χρόνια. Πρώτα χρόνια της ΕΟΚ (όχι της ΕΟΚΑ) που λάκκοι ανοίγονταν για να αποσύρουν φρούτα, έναντι κοινοτικής αποζημίωσης ενώ ξεφορτώνοντας αυτοί, στην άλλη άκρη του λάκκου, φόρτωναν τα αποσυρμένα τα ντάτσουν για να πάνε στις λαϊκές.

Και δεν ξεχνώ τον αγρότη που θρηνούσε επειδή ο γύψος το κιλό είχε πάρει την ανιούσα και δεν είχε να πληρώσει ώστε να στρώσει την πλατφόρμα κι από πάνω να ρίξει μαζεμένο μπαμπάκι ένα στρώμα, ώστε να προσέλθει στον  συνεννοημένον εκκοκιστή και να μοιραστούν την επιδότηση, περίπου διακόσιες δραχμές το κιλό.

Είχε ξεκινήσει και η απογραφή ελαιώνων που χωρις πόλεμο, είχαμε επεκτείνει την Κρήτη έως την Λιβύη και την Κέρκυρα πέραν της Ωγυγίας.

Επίσης, σύμπας ο πληθυσμός είχε επιμορφωθεί σε μηχανοργάνωση και άλλα, σεμιναριακά, ενώ τα παζάρια της  αγοραπωλησίας μεταπτυχιακών  είχε καλύψει την Αβρούπαν.

Φέτος βέβαια το παρακάναμε με τα δάση, αυτά τα αυτοαναφλεγόμενα σε Αμαζονίους, Αφρικές και Σιβηρίες. Αρχίζουνε Ιούλιο μήνα και χάνονται ως δια μαγείας τον Νοέμβριο.Ο ΟΗΕ εδώ και χρόνια, τα καταγράφει και μονίμως ανησυχεί.

Το μέγα μυστικό είναι να μη πάψουν να χρησιμοποιούνται εντατικά όλα τα Κερβερικά αγαθά και η Στύγα του πλανήτη που έρχονται στην επιφάνεια με γεωτρήσεις. Και υπάρχει παγκόσμια νηνεμία επί του θέματος.

Τα fake news έγιναν τελευταία της μοδός, αλλά υπάρχουν έκπαλαι. Το μυστικό τους: τα ψευδοδιλήμματα. Ανθρωπογενής ή όχι η κλιματική αλλαγή; Λάθος ερώτημα και ολες οι απαντήσεις έχουν ιδεολογικό υπόβαθρο, ενώ τους έπρεπε περιφρονητική έλλειψη συμμετοχής.

Εκτός και εάν οι πετρελαιάδες δεν είναι άνθρωποι.

Τα δάση θα καίγονται, τον θεό μπάρμπα να έχετε. Για έναν απλό λόγο: η χλωρίδα έχει τα όριά της. Αν δεν καίγονταν πάντως, δεν θα είχαμε κυπαρίσσια ύψους δύο χιλιομέτρων. Υπάρχει και ο θάνατος στη Φύση. Άλλο η γεωργία, η κτηνοτροφία και άλλες συνήθειες σπανίως προκόβουν μέσα σε ζούγκλες, μήτε ξαμολάνε λάμας και πρόβατα στις ύαινες και στα κροκοδειλάκια.

Και κάτι άλλο. Δεν αλλάζει ο πλανήτης επειδή επινόησε τα social media. Υποτίθεται πως γινήκαμε κοινωνίες της πληροφορίας, αλλά πληροφορία δεν σημαίνει και γνώση ή επίγνωση. Υπάρχει και μία οργανική συσκευή που λέγεται «μυαλό» η οποία δεν δέχεται αγρανάπαυση.

Όλο το μυστικό βρίσκεται θαμμένο στην αντικατάσταση των ανταλλαγών με ένα γαμημένο μέσον που λέγεται «λόγια του αέρα». Αυτά ρυθμίζουν τις συναλλαγές, γι αυτό και έχουμε φέσι και χρεοκοπίες.

Δυό όρους να θυμάστε, που όταν στραβώνουν έχουμε γενικώς πρόβλημα: τις υπεραξίες και την ιδιοποίηση. Εσείς βέβαια μπορείτε να κολυμπάτε καθημερινώς από τον όρμο του σοσιαλισμού στο τέναγος του καπιταλισμού. Αγνοώντας πως από το Χάος και το Έρεβος προέκυψε το πρώτο Αυγό.

Τελειώνω. Όσο οι «άριστοι» ενεργοποιούνται ως «τα καλύτερα μυαλά» στο να βελτιώνουν  αποδόσεις κινητών και στη «στράτα-στρατούλα» μιας δήθεν ρομποτικής και άλλων πεισιθανάτων (γι αυτό και ρομαντικών) πεποιθήσεων, θα μπερδεύουμε τον Ιαβέρη με τον Γιάννη Αγιάννη.

Το νερό, ο άνεμος και η  περιέργεια, υπήρξαν επί χιλιάδες χρόνια οι μόνοι μάρτυρες της ύπαρξής μας. Όχι το μαζούτ, η ρύπανση και το τουίτερ.

Είμαι υπομονετικός μαλάκας.

Προσδοκώ, σε ολίγα εκατομύρια χρόνια να νικήσουν οι τερμίτες, να μεταλλαχθούν και να εκπαιδευτούν, οπότε να περάσουμε στην πλανητική φάση της μυρμηκοκρατίας.

Κι όποιος δε γουστάρει, θεωρώ βέβαιο πως η Πρόνοια θα εξελίξει κατάλληλα τους μυρμηκοφάγους.