Pulp fellas
02-03-2018

Δεν σκοπεύω να σας ανησυχήσω. Μ’ αρέσει εξάλλου η ατμόσφαιρα επί τόσα χρόνια, να επιλέγεται κάποιος ή κάποια που «ενοχλεί» ή κάνει μια πατάτα, του ορμάμε επί μερικές ώρες και μετά, πάμε γι’ άλλα.

Όχι, δεν ανησυχώ για μπαχαλάκηδες, οργισμένους Βαλκανίους, αλληλέγγυους και άλλες ράτσες που εμφανίζονται οργίλοι, επιθετικοί και (μεταξύ μας) πολυλογάδες και ευφραδείς. Δεν με ανησυχεί καν πως ποικίλες ομάδες, από το 1975, οργανώνουν δολοφονίες και έκνομες ενέργειες, άλλοι φυλακισμένοι κι άλλοι ασύλληπτοι.

Η κοινωνία στην οποία ανήκω, υπό ομόγλωσση και ποικιλόχρωμη πολιτική καταγωγή, ποτέ δεν έχασε τον σεβασμό μου. Είμαι πεπεισμένος πως η αναζήτηση αδαμάντων στο λάκκο με τα γουρούνια, είναι εξίσου ανώφελη με την υπόδειξη μιας κατσαρίδας σε μια λαχταριστή χωριάτικη σαλάτα.

Άλλο με ανησυχεί, και θα το ειπώ κι ας σκάσω. Είναι η μνήμη του χρυσόψαρου που κυριαρχεί, μόλις το δωμάτιο που μένουμε επιστρέφει, προσωρινά, σε μια ρουτίνα, κι εμείς, περιμένουμε υπομονετικά την επόμενη αναστάτωση. Ή το ευρηματικό ανέκδοτο, την σπαρταριστή διήγηση, την «αποκαλυπτική» δημοσιογραφία και το «ουφ» στο  τέλος μιας δύσκολης μέρας. Κι αν μου επιτρέπεται, αυτό δεν είναι φαινόμενο εντός των συνόρων μας μόνον. Συμβαίνει και σε άλλα κράτη, σε άλλες περιφέρειες, σε άλλους δήμους. Πουθενά δεν υπάρχει το Κράτος του Θεού. Ακόμη κι αν υπήρχε, οι κρεμάλες και οι πυρές των αιρετικών, θα φώτιζαν τις ευσεβείς νύχτες.

Δεν θα υπενθυμίσω την Βαϊμάρη, για να μη με πλακώσουν με ιδεολογικές  φανφάρες περί «διαφορετικών συνθηκών, σε διαφορετικόν αιώνα». Αλλά το βλέπω να έρχεται το Συμβάν,γεμάτο με Λύτρωση, Υποσχέσεις Επουράνιες, Μυστικισμό, Πεισιθάνατες Παπαριές, βαλκάνιες Βαλχάλλες και ήρωες ντυμένους στα Φαιά. Από την Ευρώπη έρχεται. Μπορεί και να αργήσει. Αλλά  θα συμβεί. Λέγεται Λαχτάρα για Αυστηρότητα, Αποκατάσταση του Αρχαίου Ήθους, Μακριά από Πεζοδρόμια. Και εκεί πέφτουν Εξευτελισμοί, ξύλο της Αρκούδας και Πογκρόμ, παντού.

Και δεν θα είναι παιχνίδι. Θα είναι Κατοχή, με πλήρεις δημοκρατικές διαδικασίες.

Ετικέτες: πολιτική