• • •
• • •
Theodoros Panagos | 26.06.2017
Kostas Pantioras | 26.06.2017
Vera J. Frantzh | 26.06.2017
Olga Yannou | 26.06.2017
Δυστοπία
Θωμάς Ξωμερίτης | 21.04.2017 | 08:22
Κατανοώ τη δυσαρέσκεια με το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Με τη συγκεντρωτική κι αναποτελεσματική γραφειοκρατία των Βρυξελλών η οποία αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως πόλο συγκέντρωσης εξουσίας και πλούτου. Κατανοώ τη δυσαρέσκεια απέναντι στις Βρυξέλλες της ΕΕ, την έντονη αίσθηση στους λαούς τους Ευρώπης απώλειας εθνικής κυριαρχίας. Η οποία αίσθηση όσον αφορά στην Ελλάδα βιώνεται ως πραγματικότητα. Αυτό που μου είναι αδιανόητο είναι η αντίδραση πολλών, η έγκριση της ανόδου εθνικιστικών κομμάτων με ιδεολογίες που φλερτάρουν με το φασισμό.
 
Ένας από τους λόγους που το μεταπολεμικό σκηνικό άλλαξε παραχωρώντας σημαντικό ρόλο σε διεθνείς οργανισμούς και συνασπισμούς κρατών, ήταν το αιματοκύλισμα εκατομμυρίων στο βωμό αυταρχικών, φασιστικών καθεστώτων με επεκτατικές πρακτικές, βασισμένες και καμουφλαρισμένες πίσω από ιδεολογίες υποθετικής ανωτερότητας μιας φυλής που πεπρωμένο της είναι η κυριαρχία.
 
------------
 
Ας πάρουμε τα συμβάντα των ημερών, το πρόβλημα με τη Βόρεια Κορέα. Πρόβλημα που πρέπει να λυθεί καθαρά σε πλαίσιο Ηνωμένων Εθνών. Μονομερείς εκφοβισμοί και δράσεις ίσως καταλήξουν σε αντιδράσεις, ίσως κλιμακώσουν την ένταση αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και περιφερειακής σύρραξης.
 
Ένας κόσμος χωρίς τις διεθνείς ασφαλιστικές και εξισορροπητικές δικλείδες, όπου επικρατεί το δίκιο του ισχυρότερου και ο φόβος του κάθε αυθαίρετου αλαζόνα – αυτή είναι η χειρότερη δυστοπία όλων.
 
Τους χρειαζόμαστε τους διεθνείς θεσμούς. Αναγκαία λοιπόν η αναμόρφωσή τους, η ενίσχυσή τους με διαφάνεια και δημοκρατικότητα.  Έχοντας πάντα στο νου την προειδοποίηση του Προέδρου των Η.Π.Α. Eisenhower, περισσότερο από μισό αιώνα πριν, ο οποίος παρατήρησε ότι κάποιοι Οργανισμοί γίνονται ισχυρότεροι από τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες των μελών τους.