Μαλίψ παριμαχάρσκαγια
09-02-2020

Τέλος ανέτειλεν η 7η Ιουλίου [1916], ημέρα Παρασκευή ημέρα της μνήμης της Αγίας Κυριακής, και από πρωίας ο αρχιερατικός επίτροπος Οικονόμος Θεόδωρος, αναλαβών την διοίκησιν της πόλεως και επαρχίας κατ΄εντολήν του φιλέλληνος Διοικητού Αργυρουπόλεως Αβδούλ Κατίρ, ήνοιξε τας θύρας του αρμενικού ναού και διέταξε τους Έλληνας και Τούρκους όπως διανεμηθώσι την εκεί κατατεθειμένην αρμενικήν περιουσίαν.

……………………….

Επειδή δε οι Αρμένιοι κουρείς εσφάγησαν και ο μόνος δε Έλλην κουρεύς, Αναστ. Κοταλακίδης μετά των νοσοκόμων ηναγκάσθη να ακολουθήση τον τουρκικόν στρατόν, ηναγκάσθην εγώ κατ΄εντολήν του Δημάρχου να ανοίξω κουρείον εν τη πόλει και να ξυρίζω τους ομογενείς και τους Ρώσους και να κερδίζω τον επιούσιον άρτον μου. Ενθυμούμαι ότι πολλάκις ο στρατηγός [Ιβάν Κουλίκα] ερχόμενος προ του καταστήματος μοι έλεγεν: «Μαλίψ παριμαχάρσκαγια» δηλ. «μικρόν κουρείον»

Γλίσχρα αποσπάσματα εκ του διαφωτιστικύ “Η ζωή μου, ήτοι αυτοβιογραφία” του εξ Αργυρουπόλεως του Πόντου Γεωργίου Θ. Κανδηλάπτου- Κάνεως (εκδ.αδελφών Κυριακίδη, 2002)