Καζαμπλάνκα
03-05-2018

«Καζαμπλάνκα και ξερό ψωμί, ρε μουνιά!» Έτσι μας έβριζε ο Άγης όταν τον κοροϊδεύαμε για το κόλλημά του. Πιτσιρικάδες στις αρχές της δεκαετίας του ’90, είχαμε, βλέπεις, τις εμμονές μας με τα Ρόκι και τα Ράμπο. Ο Άγης, ούτε να τα ακούσει αυτά. Κάθε φορά που μαζευόμασταν στο μπαλκόνι του, στους Αμπελόκηπους, να χαζέψουμε καμιά ταινία συνοδεία πίτσας (διπλό πεπερόνι) και μπίρας, εκείνος, πάντα, την ίδια πρόταση θα έκανε. Και επειδή τον κάναμε χάζι, τον μπαγάσα, τον αφήναμε πού και πού και την έβαζε στο βίντεο. Δεν καταφέρναμε ποτέ να τη δούμε ολόκληρη, βέβαια, γιατί ο Άγης, με το που φτάναμε στο γνωστό «Play it Sam. For old times’ sake», άρχιζε να δακρύζει. Εμείς τον αρχίζαμε στην καζούρα, και καταλήγαμε να φεύγουμε κακήν κακώς ενώ μας έβριζε από το μπαλκόνι. «Καζαμπλάνκα και ξερό ψωμί, ρε μουνιά!»

Τα χρόνια πέρασαν. Ο Άγης ερωτεύτηκε, και τον χάσαμε. Ήταν όταν τον παράτησε η γκόμενα για έναν ζάπλουτο επαναστάτη του γλυκού νερού, και ο Άγης έγινε κομμάτια, που σκαρφιστήκαμε το σχέδιο. Βάλαμε όλοι ρεφενέ και του αγοράσαμε ένα νησάκι στα ανατολικά της Τζιάς. Μη φανταστείτε τίποτα υπερβολές, δεν ήταν κάτι άξιο λόγου αλλά ήταν ολόκληρο νησί. Όταν του το ανακοινώσαμε, ένα απόγευμα Παρασκευής, ο Άγης, μέσα στον καημό του και το πιόμα του μας κοίταξε με απορία. «Τι κάνατε, ρε μαλάκες, πάλι; Τι νησί και πράσινα άλογα;» Ο Απόστολος τον έβαλε κάτω και του το εξήγησε. «Έχεις αράξει στην δική σου παραλία και πίνεις τις παγωμένες μπίρες σου κάτω από τα αρμυρίκια όταν καταφθάνει στην αμμουδιά το τέντερ από το γιοτ που έχει δέσει αρόδο. Και κατεβαίνει από μέσα εκείνη. Μαυρισμένη, με άσπρο ολόσωμο μαγιό. Τα μαλλιά της έχουν ανοίξει δυο τόνους από τον ήλιο, αλλά εσύ την αναγνωρίζεις σε δευτερόλεπτα». Ο Άγης να μας κοιτάει σα χάνος. Ο Απόστολος συνεχίζει ακάθεκτος. «Με παίρνεις τηλέφωνο και τι μου λες;» τον ρωτάει. «Ρε, τι λέτε πάλι; Αφήστε με στον καημό μου», να μιξοκλαίγεται εκείνος. «Άστα αυτά, ρε κλανιόλα. Τι μου λες στο τηλέφωνο;» να επιμένει ο Απόστολος. «Πού να ξέρω, ρε αρχίδι, τι σου λέω;!» να οδύρεται εκείνος. Και τότε, του το ξεφουρνίζει: «Of all the beaches, on all the islands, in all the world, she walks onto mine».