Εμπρός έχει η αχλάδα την ουρά
27-02-2018

Κανένας δεν έδωσε μεγάλη σημασία, παραμονές των δημοτικών εκλογών του 2019, όταν σε μία κλασική μάζωξη της κοινοβουλευτικής ομάδας της «Χρυσής Αυγής», αντί να υπάρξει ανακοινωθέν από τα προβλεπόμενα, η ηγεσία του κόμματος ανήγγειλε κάθοδο πανελληνίως υπό τον τίτλο «Οι νέοι Έλληνες».

Απεναντίας, δεκάδες ρεπόρτερ ήταν παρόντες όταν αναγγέλθηκε, αιφνιδιαστικά, μια εβδομάδα μετά, η ίδρυση του κόμματος «Εμπρός!», με θαυμαστικό και ορίστηκε νέα διοικούσα επιτροπή, με νέο καταστατικό, και η μετατροπή του υπάρχοντος κόμματος σε μετωπική οργάνωση. Όσο κι αν έψαχνες, δεν έβρισκες κάτι μεμπτό ή εναντίον του Συντάγματος. Τρεις νέοι ηγέτες, ο Πολιτικός, ο Δικαστής και ο Στρατηγός, κλινικώς άγνωστοι και ιδεολογικώς μη αναμενόμενοι, εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και το νέο καταστατικό άφησε κόγκολους τους πάντες.

Οι «Νέοι Έλληνες» ήταν υπέρ της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και ήταν οργανωμένοι σε «οικογένειες». Η «νεότητα» είχε στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας των νέων ηλικιών, η «ασφάλεια» ευαγγελίζονταν την «κοινωνική άμυνα» έναντι ζητημάτων εκφυλισμού ενώ «η διοίκηση» θα ασχολούνταν με Δήμους και Περιφέρειες, κατά ένα μάλλον ασαφές ισπανικό πρότυπο.

Η Τριανδρία, με την απαραίτητη υποδομή, ζητούσε την ένταξη της χώρας στη ομάδα χωρών του Βίσεγκραντ και υπό το σύνθημα «όποιος δουλεύει, παραμένει» απαιτούσε από την Ευρώπη «παγωμένες πιστώσεις» και «διαβαλκανική προσέγγιση», ενώ ο υπερατλαντικός παράγοντας θεωρήθηκε «εγγυητής και σύμμαχος του νέου αμυντικού δόγματος» κατά το οποίο «όποιος μας βοηθήσει, έχει την αμέριστη υποστήριξή μας». Για Τούρκους και άλλους σχετικούς, μούγκα στην στρούγκα.

Οι περισσότεροι γέλασαν και άρχισαν τις καταγγελίες, αλλά καθώς όλα έδειχναν αποφασιστικά και συγκεκριμένα, και δεν υπήρχε εμφανής αντιαριστερισμός ή κριτική στα άλλα κόμματα, οι δημοτικές εκλογές έδειξαν, βοηθούσης και της απλής αναλογικής, σημαντική αύξηση τω δυνάμεων των «Νέων Ελλήνων». Καπάκι οι εκλογές, έφεραν ένα 14% στο «Εμπρός!» και πολλοί σχεδιασμοί των άλλων κομμάτων πήγαν περίπατο.

Επειδή αυτά δεν τα είδα στο φελτζάνι με τον γευστικό καφέ της Βαϊμάρης και οι αρρώστειες δεν με αποχάζωσαν ακόμη, είμαι πρόθυμος να απαντώ στις ερωτήσεις σας, επί του μέλλοντος αυτού, για το οποίο έχω, κατά τύχην, μια ακαθόριστη, αλλά δριμεία πιθανολόγηση.

Ατουταλέρ τώρα και από το πεζοδρόμιο.