© Spencer Platt, USA, Getty Images World Press Photo of the Year 2006
Δεξιλάτρες, συριζόφωνοι, κεντρομόλοι
10-08-2019

1

Και σε 158-142 να καταλήξετε, κατενάτσιο της πλάκας είναι. Μη πολυφοράτε την ομαδική αποχώρηση ως ύστατο επιχείρημα. Σε κυβέρνηση 24 ημερών, είναι βούτυρο στο ψωμί της. Σε γήπεδο ποδοσφαίρου, παίζετε σκάκι. Ο κόσμος πιστεύει πως περδικλωθήκατε στον βηματισμό. Αρκετές μάντολες φάγατε από τον Μάιο. Ξεχάστε τις διακοπές, μελετήστε τον αντίπαλο, παρατήστε τα μαγνητοσκοπημένα και οργανώστε ζωντανό πρόγραμμα. Η γραβάτα δεν θα κάνει ρήτορα τον Τζανακόπουλο. Το περιβάλλον της Φώφης, θα χάνει λάδια.

Τύποι σαν τον Κώστα Ζουράρι, ας ασχοληθούν με κάτι άλλο. Ας παραμείνει κεκαυλωμένος στην μισγάγγεια, ή ό,τι γουστάρει.  Οι νεαροί σας, καθολικά μιλώντας,  είναι άψητοι. Ο αρχηγός σας εμφανίστηκε ντυμένος ως αφρικανός πρόξενος και ακύρωσε πέντε χρόνων ακομβίωτη καμιζόλα. Ψηλέκες νεήλυδες με σκουρόχρωμα κοστούμια, πρέπει να γνωρίζουν πως η μόδα που ακολουθούν κλαίει επάνω τους -ειδικά τα μπατζάκια τους, που είναι σαν πετροβολημένα μπουριά ξυλόσομπας.

Βέβαια, η κυβέρνηση την έκαμε τη φαουλάρα. Εννοώ τις τροπολογίες. Κανονικά θα έπρεπε τέτοιες αφέλειες να τιμωρούνται με έναν μήνα μείωσης της κυβερνητικής θητείας. Και όμως, όλες οι κυβερνήσεις το πράττουν, από καθαρά σκοτισμένη κρίση των υπευθύνων υπουργών.

Οι νεοφανείς Βαρουφάκης και Βελόπουλος, ακολουθούν μονόδρομο. Ο πρώτος θα «πρωτοτυπεί» στοχεύοντας σε αριστερίστικο γουαναμή εσωτερικο κίνημα στον αμήχανο Σύριζαν. Ο Βελόπουλος, δύσκολα θα απορροφά ακροδεξιούς νεοδημοκράτες, τουλάχιστο προς το παρόν, διότι δεξιότερη κυβέρνηση από την νύν φάση του Μητσοτάκη, δύσκολο να εξελιχθεί. Η ισχύς του ΚΚΕ, που διεκδικεί πρωτοπορία επί θεμάτων εργατικού δικαίου, αποδείχτηκε περίτρανα, καθώς παρέσυρε τους πάντες στην αποχώρηση. Το Κινάλι τράμπα-τραμπαλίζεται. Η κούνια που διάλεξε, έχει πειραγμένες αλυσσιδίτσες και θα σπάσει. Μετά τον Σεπτέμβριο, θα διασπαστεί ωσάν του Ζίγδη την περίπτωση.

Περιμένω απ΄ολους να βάλουνε κόφτη στα γκάζια τους. Δεν υπάρχουν λεφτά για όλους και αυτό θα φανεί στο μέλλον. Υπάρχει και ένας άλλος λόγος: οι δυνάμεις καταστολής ποτέ δεν ήταν αρραγείς και ανίκητες. Καλό το εύρημα να αποδίδονται όλα τα κακά της μοίρας μας σε μπαχαλάκια και πρεζάκηδες και μολότοφ, αλλά παραμένει αδόκιμο και προβληματικό. Την απείθεια την περιορίζεις φαινομενικά, αλλά στην ουσία, θα αλλάξουν τόπο οι δράστες. Όλες οι επιχειρήσεις «ηθικής» που επιχειρήθηκαν, ακόμη και οι αποτελεσματικές, θα «σώσουν», όπως «έσωσαν» την Τρούμπα, αλλά αμέσως βρέθηκαν άλλα στέκια.

Ποιο θα είναι το εξαγόμενο στο φινάλε;

 

2

Στα χρόνια της μαύρης τύφλας, στο θυρωρείο της πολυτεχνικής διημέρευαν κλητήρες και ενίοτε «τα παιδιά» του Σπουδαστικού. Της Ασφάλειας. Δεν έμπαιναν παραμέσα. Δεν ήταν αναγκαίο. Στα πίσω έδρανα των παραδόσεων, ως ταπετσαρία, πάντα μερικοί μεγάλης ηλικίας νομίμως εγγεγραμμένοι,  φαινομενικά απαθείς, έκοβαν κίνηση. Ποτέ δε μας ενοχλούσαν. Ήταν εκεί. Φορούσαν πολιτικά, με τον αξιοθρήνητο τρόπο που μόνον ασκημένοι ένστολοι γνωρίζουν. Ακόμη.

Ως δια μαγείας χάνονταν, όποτε έσκαγε μύτη η ομαδική διαμαρτυρία. Τότε αναλάμβαναν συμφοιτητές χαφιέδες. Δεν υπερέβαιναν το 2% σε κάθε τμήμα. Κι όταν η κατάληψη γινόταν φλύαρη και συνθηματική, στο θυρωρείο έφταναν μερικοί μάγκες από την Στρατιωτική Ιατρική, με το έτος γραμμένο με ερυθρό κέντημα επί χακί επωμίδας. Κι όταν θυμωμένοι, σπάζαμε κανένα σκαμπό και βγαίναμε από τις αίθουσες φτάνοντας στο φουαγιέ, έπαιρναν των ομματιών τους.

Στα δύσκολα, έστελναν λοκατζήδες να κάνουν ασκήσεις καταλήψεως και τους βλέπαμε να «ενεργούν» ανάμεσα στις πτέρυγες της Σχολής.

Συλλήψεις γίνονταν μόνο στην έξοδο, όπου έπεφτε και μπερντάχι από «άλλους» συνομηλίκους, η επαγγελματίες μεγαλύτερους που είχαν λαμπρυνθεί στις αψιμαχίες με Λαμπράκηδες στη Διαγώνιο. Αλλά συχνά, τραβούσαν μερικοί φωτογραφίες: από τους πρωινούς έξω από το ΚΘΒΕ, περιμένοντας για εισιτήρια Β εξώστη, αλλά και άλλοι μερικοί, μεσάνυχτα στις μπουάτ για να μας διώχνουν με πρόφαση την κοινή ησυχία. Και στις πρώτες μεταπολιτευτικές συγκεντρώσεις και πορείες, ανάμεσά μας απαθείς, ντυμένοι πολιτικά συνταξιούχοι τέως ένστολοι, που έκοβεν κίνηση. Συχνά, πατεράδες φίλων μας.

Γέμιζαν κατεβατά και αναφορές για τους φακέλους «που κάηκαν». Στην πόκα, στις εκδρομές, πάντα εκεί. «Ύποπτοι», «χαρακτηρισμένοι», επισκέψεις στην Βαλαωρίτου με συνοδεία, «πρόσεξε παιδάκι μου, μη μπλέξεις» και άλλα.

 

3

Όλα τα προβλήματα είναι μπροστά μας. Διαλέχτηκε ένας δρόμος απεμπλοκής που έχει στάδια εξέλιξης. Δεν είναι όλα ευνοϊκά. Όσο ο Σύριζα επαναλαμβάνει ως αντιπολίτευση τις κυβερνητικές του ονειρώξεις, δυσκολεύει την μετατροπή του σε πανδοχείο κεντρώων απόψεων. Ο Σύριζα είναι αδύνατο να αντιληφθεί πως μοίρα αναπόδραστη της Δεξιάς είναι η κατάτμησή της σε Φέουδα. Όσο την αντιμετωπίζει ως μονομπλόκ του 40%, ενώ  ο ίδιος διαθέτει ένα αρραγές 31,5%, είναι βαθέως νυχτωμένος. Η απουσία Κέντρου έχει διαμορφώσει τα νούμερα. Βέβαια, το Κέντρο είναι από καιρό μια Νεφέλη-Ελένη, ένα πουκάμισο αδειανό. Όποιος πείσει τους πτωχούς, καταχρεωμένους Έλληνες πως υπάρχει σάρκα κάτω από το πουκάμισο, θα κερδίσει την παρτίδα.

«Το Ψέμμα» έγραφα στα 19 «είναι μια Αλήθεια που τυχαία δεν βγήκε αληθινή». Ακόμη το πιστεύω.

Ετικέτες: πολιτική