«Αριθμοί» και «Αρθιμοί»
03-05-2020

Aριθμών κατήχησις από τον Μανόλη Σαββίδη.

Ως «Αριθμοί» μεταφράστηκε από τους Εβδομήκοντα το τέταρτο βιβλίο το Δευτερονομίου της Παλαιάς Διαθήκης που θεωρείται έργο του Μωυσή. Δεν έχει πολλούς αριθμούς, αλλά αφηγείται γεγονότα μετά την Έξοδο που καλύπτει τα σαράντα έτη της περιπλάνησης στην Έρημο. Θεωρείται περιγραφή ηλικίας 3.600 ετών περίπου, ανεξάρτητα από την εποχή που το συνέταξαν, και ορθώς: είναι ομολογιακό, διηγηματικό, συνδετικό έργο, όπως οι περισσότερες Βίβλοι των λαών. Ελαφρά θυμίζει τις κατά πολύ μεταγενέστερες Πράξεις των Αποστόλων που είναι (κι αυτές) ομολογιακές αναφορές σε σχέση με το αρχικό υπερφυσικό (και μεταφυσικό) ύφος της Επώασης μιας θρησκείας.

Τους «Αριθμούς» θυμήθηκα, διαβάζοντας «Το παιχνίδι των αριθμών», χτεσινό άρθρο του Μανόλη Σαββίδη, στο οποίο σας καλώ να εγκύψετε, διότι περιστρέφεται και διερμηνεύει το σεφερικόν «Αυτός είναι ο θίασός μας, με αυτούς θα παίξουμε».

Η μαθηματική σκέψη έχει τους αστερισμούς και τα σύνορά της, αλλά κυρίως αποτελεί μια σύναξη πορισμάτων που προαπαιτεί να αγαπάς το παιχνίδι, διότι μπορεί να θεωρηθεί πως εμπιστεύεσαι μια μετροταινία παραπάνω από τον διαβήτη και το νήμα της στάθμης. Τότε ακριβώς ο νους ενός αγεωμέτρητου όντος μπορεί να φρακάρει εύκολα. Πηγή της πεποίθησής μου αυτής, παραμένει μια προτασούλα από την Λυκειακή Φυσική του Μάζη, όπου αναγράφεται «επίσης με το θεώρημα αυτό καταργείται η έννοια του αιθέρος, διότι δεν υπάρχει αιθήρ». Εννοώ πως οι επουργοί και κατασκευαστές τύπου johny mnemonic πινάκων, λιστών και ληστών της απλής λογικής υπόκεινται πολύ περισσότερο από τους χειριστές του λόγου στην μαγική ατμόσφαιρα των μαθηματικών που οδηγεί τους αδαείς στο φιλοσοφικό γνωμικό «τι είναι ο άνθρωπος, ένα τίποτε» (συμπέρασμα μετά από την γνωριμία με τα έτη φωτός και μαύρες τρύπες του διαστήματος).

Τελειώνω, διανέμοντάς σας, ω αναγνώστες μου, μέρος της μαύρης αλήθειας: οι πίνακες με αριθμούς δεν είναι για χόρταση. Δεν είναι λέξεις! Είναι άλλη σωλήνωση. Χάρη στον Μανόλη κατάλαβα πως χωρίς φιλολογική συνδρομή, εννοώ βαρβάτη και χαρίεσσα ταυτοχρόνως, την έχουμε πατήσει τελεσιδίκως αναζητώντας Δικαιοσύνη σε λογιστικά φύλλα.

Θα μου ειπήτε «αρκετά με την ψυχαδελική περίοδο του Σαββόπουλου» αλλά σας βεβαιώνω πως ο καιρός των αριθμών, ήρθε και πέρασε τελείως ανορθόγραφα.