Ο Γιώργος Σαββίδης με φοιτητές του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, περίπου 1970
Ανταπόκριση από το παρόν
17-11-2020

ΛΕΥΚΩΣΙΑ (του ανταποκριτού μας): Διάβασα με καθυστέρηση τα Σαββατιάτικα φύλλα από την Αθήνα. Κράτησα από τα «Νέα» τη νεκρολογία του Δημήτρη Φατούρου από τον Λόη Παπαδόπουλο, όπου σημείωνε:

Με τις νεωτερικές ιδέες, που σε διαπέρασαν στο χρόνο του sabbatical στην ξεσηκωμένη Αμερική των sixties, και μαζί με σπουδαίες προσωπικότητες της πόλης ― τον Μανόλη Ανδρόνικο, τον Αριστόβουλο Μάνεση, τον Δημήτρη Μαρωνίτη, τη Μίκα Χαρίτου, τον Λίνο Πολίτη, τον Γιώργο Σαββίδη, την Άλκη Κυριακίδου-Νέστορος, τον Παύλο Ζάννα, τη Μάρω Λάγια, τον Μωρίς Σαλτιέλ, τον Νικηφόρο Παπανδρέου, τον Παντελή Λαζαρίδη ― βρεθήκατε στην κόψη ενός αμφισβητησιακού αναγεννητικού κύματος για τη δημοκρατία, για την ανάταξη του ΑΠΘ, για την αναδιοργάνωση της πολιτιστικής ζωής της πόλης, την εξωστρέφεια, τον εκσυγχρονισμό και τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της: Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία «Τέχνη», αντιχουντικές συσπειρώσεις, «18 Κείμενα», Περιοδικό «Συνέχεια», Μέτωπο του «Όχι» στο χουντικό Δημοψήφισμα, υπεράσπιση διωκώμενων συγγραφέων, αντιμοναρχικός αγώνας, διεκδίκηση, αργότερα, της δημαρχίας της Θεσσαλονίκης.

Πριν προλάβω να νοσταλγήσω το κλίμα και την αίσθηση της Θεσσαλονίκης που έζησα πριν από μισόν αιώνα, με συνέφερε η αποτίμηση του Άδωνι Γεωργιάδη από τον Μιχάλη Τσιντσίνη στην «Καθημερινή», προσγειώνοντάς με αμετάκλητα στο σήμερα:

Η εκ των υστέρων περιγραφή της περιπέτειας του «πέσαμε έξω» παρουσιάζει τον υπουργό να έχει πει κάτι που αποδείχθηκε μιντιακά δύσπεπτο, επειδή ήταν πολύ ειλικρινές. Πρόκειται, βέβαια, για περιγραφή αφύσικα σιδερωμένη, γιατί παραλείπει την αλυσιδωτή μικοπολιτική ιλαροτραγωδία που απαιτήθηκε για να πετύχει το σιδέρωμα. Παραλείπει ότι ο Γεωργιάδης χρειάστηκε (πάλι) να αποδυθεί σε έναν μαραθώνιο τουλάχιστον πέντε συνεντεύξεων προκειμένου να καταφέρει να αναχαιτίσει αυτό που είχε εξαπολύσει, μεταφράζοντας αυθεντικά τον εαυτό του· και παραδίδοντας ιδρωμένα μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας συριζοπρεπώς: στο ύφος των πολιτικών του αντιπάλων, που καταχρώνται την επικοινωνία και τα media τόσο ανηλεώς όσο τα δαιμονοποιούν, όταν χρειάζεται να αποσείσουν τις πολιτικές τους ανεπάρκειες. Καβαλάμε τον αγγελιοφόρο. Και τον πετροβολάμε όταν ξεπεζέψουμε.

Κυριακάτικα φύλλα δεν διάβασα. Η Αegean ακύρωσε την πρωινή πτήση που τα έφερνε συνήθως, και δεν είχα όρεξη να ξαναβγώ το μεσημέρι για να τα πάρω. Κυκλοφορούν και ασθένειες.