• • •
• • •
Leah Altsech | 23.06.2017
Theodoros Panagos | 23.06.2017
Kostas Kostakos | 23.06.2017
Kostas Pantioras | 23.06.2017
Vera J. Frantzh | 23.06.2017
Πλάνητες στην Αγγλία της δεκαετίας του 1880
Πλάνητες στην πλάνη του πλανήτη
Πάνος Θεοδωρίδης | 18.06.2017 | 01:58
To ελληνικό γκουβέρνο έπλασε τον τύπο του Έλληνα υπηκόου, που μετά από αρκετό χυμένο αίμα, καταδέχτηκε να προσθέσει στα χαρτιά και τον Έλληνα πολίτη. Στα χαρτια και τα κιτάπια, μια χαρά τα πήγαινε. Αλλά όπως και σε πολλές ακόμη χώρες, τα χαρτιά ήταν εντάξει και η πράξη για τα πανηγύρια.
 
Μετά κοντά δύο αιώνες, αγνοώντας ότι το «ομοούσιον» και το  «ομοιούσιον» οδήγησε σε ποταμούς αιμάτων και διενέξεων, κατέληξε πως Έλλην θεωρείται ο χρήστης σχολικών ελληνικών, που έχει μια αδελφή, κουκλίτσα αληθινή, την λένε Βόρειο Ήπειρο, την αγαπά πολύ, οι ξένοι θέλουν το κακό μας, παρεκτός κι αν είναι φιλέλληνες, οπότε δεμπειράζει να είναι και πούστηδοι, ενώ οι  «άλλοι», οι «διαφορετικοί» αν έχουνε λεφτά και μοιράζουν ρολόγια στα γκαρσόνια, κανένα πρόβλημα, ενώ όσοι ψηφάνε, είναι καλό να έχουν έναν ρήγα να τους κανοναρχεί.
 
Θαβώρειον φως εβάρεσε στο δοξαπατρί μερικούς έρμους και σκότεινους που τους είπαν να συμμαζέψουνε το Μενίδι και αποφάσισαν διάφορα.
 
Να έχουνε λάμπες στον δρόμο. Να γενούν καραβοκύρηδες, βασιλιάδες, ταξιδευτές. Να σπουδάζουν, να διδάσκουν, να έχουνε γιατρό, νερό και απόπατους. Να συνέρχονται ησύχως και αόπλως. Τίποτε δηλαδή που ήδη δεν περιέχεται στο Σύνταγμα της Χώρας που το θυμόμαστε επειδή λέει για μισθά του Αρείου Πάγου και εκλογή προέδρου δημοκρατίας.
 
Τοση πίκρα, τόση δίψα, τόσος πόνος, για την κυρία Θάνου και τον κύριο Πάκη.
 
Αν ήμουν ρήγας των Αθιγγάνων, θα έθαβα αλλού τα όπλα, θα έκανα κλάστερ με τους αλλουνούς που τσακώνονται για την φούντα, θα ευχαριστούσα την Κυβέρνηση και θα έβαζα τα παιδάκια μου το ίδιο βράδι να σπάσουν όλες τις λάμπες, επειδή  κάθε σπιτικό μου θα συνδεόταν αφανώς με την κολόνα της ΔΕΗ.
 
Και θα τραβούσα μια ξεγυρισμένη Αγωγή κατά του Δημοσίου,με δικηγόρους απ΄αυτούς που αθωώνουν ακαθάρματα, για ρατσιστική συμπεριφορά και φυλετικές διακρίσεις.
 
Στην Χάγη!
 
Διότι χιλιάδες παιδάκια παρατάνε το σχολείο σε τουριστικά μέρη, χωρις συνέπειες, ενώ το να διδάσκει Σαρακατσάνος Σαρακατσανάκια και Νιζνάμης νιζνάμια, δεν είναι υποχρέωση, αλλά επιλογή.
 
Επιπλέον, θα διάλεγα άλλον τόπο να συναλλάσσομαι, κέντρο απόκεντρο,κοντά σε γλυκύ αθώο λεβεντοτουριστικό λιμανάκι με εύμορφα μάφφιν, και θα απαιτούσα από τους ένστολους λαδιάρηδες (που είναι πάντοτε ασήμαντος μειοψηφία) να φροντίσουν να είμαι στο απυρόβλητο ,αυξάνοντας τον λουφέ.
 
Η Φεντεράλα, χαιρετίσματα, είναι το προσφιλές μου σύστημα, αλλά ως φεντεράλα, κι όχι ως αλλαντάλλα.
 
Ο πολυπολιτισμός δεν είναι μήτε παρτούζα, μήτε κομμένα εικοσάευρα στις εκλογές.
 
Είναι κυρίως διακριτά σύνορα.
 
Άυλα, άρα πιό τρομακτικά. 
 
Έτσι έζησαν και ενίοτε ζουνε ακόμη Πόντιοι, Καραμανλήδες, Τρακατρουκαλήδες, Πομάκοι , παλινοστούντες, Κρητικάτσια, χρήστες χαλκουνίων και καλογεράκια.
 
Έχουν δικαιωμα οι Κοπατσιάρηδες να μη γουστάρουν τους Σαμαρινιώτες , αλλ΄εάν οι μεν είχαν γιατρό, νερό και απόπατο και οι άλλοι να ξεματιάζονται και να πλένουν τα βλέφαρα στην γάργαρη πηγή, και να σκουπίζονται με συκόφυλλα, θα μιλούσαμε για ένοπλη ανταρσία.
 
Οι Αθίγγανοι είδαν εμβρόντητοι να τους μοιράζουν μπαγκανότες με τη σέσουλα, και να χορεύουν υποψήφιοι στις γιούρτες των , αλλά δεν πίνουν ποτέ από το σαλιωμένο μπουκάλι το ούζο που τους προσφέρουν.
 
Όταν έχει λεφτά, τα μοιράζονται με τους τοπικούς αρχόντους και απο πλαστικες καρέκλες πουλάνε πιό κόζι αναισθητικά.  Όταν δεν έχει, μαχαιρώνονται με τους αλλουνούς που τους τρώνε τα χαρμάνια.
 
Δεν τίθεται ζήτημα εκσυγχρονισμού, όταν σου φέρνει το κοριτσάκι σου γιούφτο για γαμπρό και τρέχεις για υαλουρονικά  ινα μη πάθεις κοκομπλόκο.
 
«Διότι εις την παλαιάν εποχήν οι Έλληνες, και όσοι από τους βαρβάρους εκατοικούσαν είτε τα ηπειρωτικά παράλια, είτε νήσους, όταν ήρχισαν να επικοινωνούν μεταξύ των συχνότερον δια θαλάσσης, επεδόθησαν εις την πειρατείαν υπό την αρχηγίαν ανδρών εκ των δυνατωτάτων, οι οποίοι ωθούντο εις τούτο και από τον πόθον του προσωπικού κέρδους και από την ανάγκην όπως επαρκούν εις την συντήρησιν των απορωτέρων οπαδών των. Και επιτιθέμενοι κατά πόλεων ατειχίστων και αποτελουμένων από άθροισμα κωμών, τας διήρπαζαν και εντεύθεν επορίζοντο κυρίως τα προς το ζην, διότι το έργον τούτο δεν έφερεν εντροπήν, αλλ' επέσυρε τουναντίον και κάποιαν δόξαν. Τον ισχυρισμόν μου τούτον αποδεικνύει όχι μόνον η μέχρι σήμερον συνεχιζομένη δράσις των κατοίκων της Στερεάς, οι οποίοι σεμνύνονται δια τα πειρατικά των κατορθώματα, αλλά και οι παλαιοί ποιηταί, εις τους στίχους των οποίων απευθύνεται πάντοτε στερεότυπος προς τους καταπλέοντας η ερώτησις εάν είναι πειραταί, καθόσον ούτε οι ερωτώμενοι εθεώρουν το έργον τούτο ανάξιον δια τους εαυτούς των, ούτε οι τυχόν απευθύνοντες την ερώτησιν αυτήν υβριστικήν. Και επί της Στερεάς, άλλωστε, ελήστευαν οι μεν τους δε. Και μέχρι σήμερον διατηρείται η συνήθεια αυτή της κατά κώμας οικήσεως και της διαρπαγής εις πολλά μέρη της Ελλάδος, όπως εις την χώραν των Οζολών Λοκρών, την Αιτωλίαν, την Ακαρνανίαν και τας παρακειμένας λοιπάς ηπειρωτικάς περιφερείας. Και η συνήθεια προς τούτοις της οπλοφορίας έχει διατηρηθή μεταξύ των πληθυσμών αυτών από την εποχήν της παλαιάς ληστείας».
 
Αυτά , ο Θουκυδίδης (Α, 5) Αν βαρεθήκατε ,το σταματάτε εδώ. Δεν έχει συνέπειες για κανέναν το εμπάργκο σε μεγάλα κείμενα.Αλλά έχει πλάκα να πάρετε το κείμενο που παρέθεσα και να αντικαταστήσετε τους αρχαίους όρους του με σημερινούς μεταμοντέρνους.