• • •
• • •
Theodoros Panagos | 26.04.2017
towl | 26.04.2017
Η αγκαλιά
Old Boy | 21.04.2017 | 21:21
Όταν αγκαλιάζεις έναν άνθρωπο που αγαπάς, τα πάντα έχουν κριθεί και τα πάντα έχουν σωθεί· για όσο διαρκεί η αγκαλιά, αλλά και για όλον τον χρόνο που ακολουθεί και για όλον τον χρόνο που προηγήθηκε· όχι μόνο τον χρόνο που ακολουθεί και προηγήθηκε της αγκαλιάς. Τα πάντα έχουν κριθεί και τα πάντα έχουν σωθεί για όλον τον χρόνο που γενικά προηγήθηκε και που γενικά ακολουθεί, πριν πρωτοϋπάρξουν ανθρώπινα σώματα και μετά που θα πάψει να υπάρχει και το τελευταίο. Τα πάντα έχουν κριθεί και τα πάντα έχουν σωθεί ανεξάρτητα από το τι βρίσκεται εκτός της αγκαλιάς, εκείνη ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή ακολουθήσει ή προηγήθηκε. Τα πάντα έχουν κριθεί και τα πάντα έχουν σωθεί επειδή αγκαλιάστηκαν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται. Έχει κριθεί το νόημα της ανθρώπινης ύπαρξης, έχει σωθεί το επιμύθιο της ανθρώπινης περιπέτειας, έχει ματαιωθεί κάθε τι το μάταιο. Δεν έχεις ζήσει μάταια αν έχεις αγκαλιάσει κι έχεις αγκαλιαστεί έστω και μια φορά. Δεν έχει επινοηθεί δύναμη αρκετά ισχυρή ώστε να αναιρέσει ό,τι συντελέστηκε εντός μιας αγκαλιάς. Κι όλες οι αδιανόητα ευρηματικές δυνάμεις που έχει εφεύρει η ανθρωπότητα για να σπαράσσεται ξεφτιλίζονται και γελοιοποιούνται μπροστά σε μια αγκαλιά. Τι μπορούμε να ξέρουμε για το οτιδήποτε στα αλήθεια οι άνθρωποι; Τι είναι στο μυαλό μας και τι όχι; Τι είναι η ζωή και τι ο θάνατος; Τι ήταν πριν, τι είναι μετά και κυρίως τι είναι τώρα; Τι να ρωτήσεις και τι να απαντήσεις; Τίποτα στα αλήθεια δεν ήξερε και δεν έμαθε ποτέ κανείς. Αλλά όταν αγκαλιάζει έναν άνθρωπο που αγαπά, τότε ναι, ξέρει τα πάντα. Κι επειδή τα ξέρει δεν χρειάζεται να τα ονοματίσει και να τα πει. Υπεράνω της επικράτειας των λέξεων η αγκαλιά, κι όμως σαν λέξη αρχίζει με α τελειώνει με α, πηγαίνοντας από την αρχή ως την αρχή. Χέρια που ανοίγουν για να χωρέσουν το κορμί του άλλου, χέρια που σφίγγουν γύρω από την πλάτη του, πρόσωπο που ακουμπάει σφίγγοντας το αγκαλιασμένο πρόσωπο, καμία απολύτως λέξη, μόνο σιωπή, μόνο η νίκη, μόνο η λύτρωση, μόνο η οριστική απάντηση, μόνο η υπέρτατη αναγωγή. Ο κόσμος είναι στη θέση του, γιατί η θέση του βρίσκεται μέσα σε μια αγκαλιά.