• • •
• • •
Olga Yannou | 28.05.2017
Eleftheria Meto | 28.05.2017
Areti Kampitsi | 28.05.2017
Θαύμα ιδέσθαι
Αποκαθιστώντας τα παγόνια
Sraosha | 08.04.2014 | 17:58
Τα παγόνια κατηγορούνται για φιλαρέσκεια, σχεδόν είναι σύμβολα της φιλαρέσκειας. Λέμε για κάποιον που προβάλλει τις χάρες του, όποιες κι αν είναι αυτές, κάλλη ή αρετές ή τάλαντα, ότι είναι παγόνι. Μέχρι κι εγώ έχω καταφέρει να κακολογήσω τα παγόνια, κι ας τα θαυμάζω από παιδί.
 
Ωστόσο. Φιλάρεσκος κι αυτάρεσκος και ψώνιο είναι αυτός που πασχίζει να προσέξεις και να θαυμάσεις αυτά που έχει κι αυτό που είναι. Φίλαυτος κι εγωπαθής είναι εκείνος που δαπανά προσπάθεια κι εργάζεται και στήνει περίτεχνες περφόρμανς για να αρέσει, για να προβληθεί ή (αλίμονο!) για να αγαπηθεί. Άλλωστε όλοι είμαστε παγόνια σε κάτι: ανοίγουμε τα μάτια, το στόμα, τα χέρια, τα πόδια, την καρδιά (αναλόγως) και ο άλλος θαμπώνεται. Αυτό δε μας κάνει νάρκισσους και ψωνάρες, που δουλεύουν και μοχθούν για να σε θαμπώσουν.
 
Το παγόνι πάντως δεν είναι φιλάρεσκο, αυτάρεσκο, ψωνάρα. Το παγόνι είναι ο εαυτός του και μόνον ο εαυτός του. Το μόνο που τελικά χρειάζεται να κάνει το παγόνι για να σε μαγέψει, ή για να το λοιδωρήσεις, είναι να ανοίξει την ουρά του. Και την ουρά του μπορεί να την ανοίξει για χίλιους δυο λόγους -- όσον αφορά και τα παγόνια είναι άκυρος ο παβλοφικός ψυχολογισμός. Και όταν είναι αναπεπταμένη η ουρά του, η βεντάλια από ζωντανό φιλιγκράν, η μεγαλύτερη συγκέντρωση κυανού, η τελειότερη ματιέρα πάνω σε ζωντανό πλάσμα, όταν ζεις τη χαρά του να αντικρύζεις το παγόνι, ε, δεν είναι στο κάτω κάτω μικρόψυχο να ψάξεις τα όποια κίνητρά του;