05.03.2017
27.03.2017
18.03.2017
25.03.2017
28.03.2017
25.03.2017
28.03.2017
29.03.2017
27.02.2017
22.03.2017
29.03.2017
27.03.2017
27.03.2017
06.03.2017
28.03.2017
25.03.2017
26.03.2017
01.03.2017
• • •
• • •
Georgia Goratsa | 29.03.2017
Maria Petritsi | 29.03.2017
Michael Rodopoulos | 29.03.2017
Λυμεώνας | 29.03.2017
wishwis(h)dom | 29.03.2017
The Cyprus Chronicles #1
Ψιλικατζού | 10.09.2014 | 17:52
Τρία χρόνια τώρα στην Κύπρο και ορκίζομαι στην ομορφιά μου, χωρίς να γηράσκω ούτε λεπτό, διδάσκομαι αεί, του κερατά. Κι όμως. Κύπρος μου λέγανε, Έλληνες μου λέγανε, (πόσα τσιγάρα δρόμος μου λέγανε δε θυμάμαι, αλλά απαγορεύεται το κάπνισμα στο αεροπλάνο γαμώτο), τη γλώσσα σου θα μιλάς μου λέγανε, χριστιανοί μου λέγανε και άλλα καθησυχαστικά. Και τους ψάχνεις τώρα όλους αυτούς να τους βρεις να τους ρωτήσεις ένα κάρο πράγματα όπως γιατί ας πούμε, κάθε μέρα στο σχόλασμα βρίσκεις τους υαλοκαθαριστήρες του τουτού σου μεσίστιους ή γιατί σε ό,τι λέω μου απαντάνε “καλό”, και ψυχή πουθενά.
 
Επειδή λοιπόν ακολουθώ πιστά τον χρυσούν κανόν της μητρός μου “μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα βγει στις ειδήσεις πιάστηνε” και επειδή καλύτεροι είναι οι εξ αποστάσεως έξπερτς για το καθετί δηλαδή; Σε περίφτωση λοιπόν, που γίνει ποτέ της πόπης δαμαί, εγκαινιάζω αγαπητό μου φιλοθεάμων κοινό μια νέα σειρά ανταποκρίσεων εκ της Νήσου, μετά επιστημονικών πάντα αναλύσεων, για να ξέρετε πού να αποτανθείτε για τη σωστή σας πληροφόρηση, την σε εντελώς βάθος ανάλυση και επεξήγηση της Κυπριακής κουλτούρας, νοοτροπίας τζιαι καθημερινότητος.
 
Εντρυφήστε άφοβα στην Κυπριολογία και μάθετε σε ταχύρυθμα ολιγομελή τμήματα, μεταξύ άλλων, τί πα να πει σανταλώθηκα, γιατί βρίσκετε όρθιους τους υαλοκαθαριστήρες σας κάθε απόγευμα, πού πήγαν τα περιστέρια, ποιοι είναι οι Τσάρληδες, τι ψωνίζουν στο fakelaki και γιατί όλοι εδώ πίνουν τον νέσκαφέ τους φοιτητικό.
 
Σπόιλερ: αυτό με το νεσκαφέ το ρώτησα. Σβερκώνω τον σερβιτόρο και του λέω έλα εδώ νεσκαφέ είπα, αλλά χτυπητό ρε παιδί μου με κρεμούλα, όχι τσάι. Δεν τον χτυπάμε δαμαί, μου λέει. Καλά του λέω και αυτουνού δίπλα γιατί τον χτύπησες; θέλετε γάλα; Λέει.  Όχι, του λέω. Ε, τότε δεν το χτυπάμε, μου λέει. Γιατί; του λέω. Γιατί έτσι σερβίρεται ο μπλακ ο νες  χωρίς γάλα δαμαί, σε φακελάκι με το ζεστό νερό να το ανακατέψεις εσύ. Ωραία, του λέω. Χτύπα έναν και φέρε το γάλα να το βάλω εγώ. Όχι, μου λέει, εν έσιει έτσι πράμα. Ή βάζω γάλα και το χτυπάω ή στο φέρνω αχτύπητο.  Κατά τ’ άλλα, είσαι σου λέει στα Mικέλ. Το άσχημο είναι ότι καρφώνεσαι άμα βαράς κάθε φορά το κουταλάκι στην κούπα και σύντομα συνηθίζεις και τον πίνεις μόνο φοιτητικό.  :)