24.06.2017
04.07.2017
02.07.2017
04.07.2017
05.07.2017
04.07.2017
30.06.2017
03.07.2017
01.07.2017
05.07.2017
26.06.2017
02.07.2017
03.07.2017
02.07.2017
05.07.2017
30.05.2017
• • •
• • •
Vera J. Frantzh | 06.07.2017
Panos Dodis | 05.07.2017
Georgia Drakaki | 05.07.2017
Nicolas Androulakis | 05.07.2017
Ραγίζει απόψε η καρδιά
Ψιλικατζού | 10.07.2014 | 14:45
Την αποφράδα εκείνη μέρα που κύρηξε ο Χατζηνικολάου Αληθινή Κρίση, η Ζωή πήρε μια χατζάρα, τη ζύγισε καλά στο κούτελο, του ‘δωσε μια γερή και σχίστηκε στα δυο. Απ΄τη μια πήγαν οι ΚαλύτεροΑύριο και απ΄την άλλη οι ΔίχωςΑύριο.
 
Οι ΚαλύτεροΑύριο άφησαν τη ζωή τους να περιστρέφεται γύρω από τα μελλούμενα και όπου να ‘ναι θα γίνουν μάγκες. Προς το παρόν βέβαια περιμένουν. Απ΄το στόμα τους συνήθως ακούς πόσο θα γυρίσει ο τροχός, πόσο απαραίτητη είναι η υπομονή, άντε να φάμε τον γάϊδαρο, φως στο τούνελ και κάτι ασυνάρτητα για έναν μούσιο, μούσκιο, θα σε γελάσω.
 
Γενικά δηλαδή, όλοι οι ΚαλύτεροΑύριο βρίσκονται σε έναν προθάλαμο περιμένοντας και ελπίζοντας σε ό,τι, μα ό,τι κόψει η γκλάβα τους και σχεδιάζοντας βάσει αυτού, αιωνίως τουμπανίως το μέλλον. Ότι δηλαδή του την καρφώσει του καθενός ότι του χρωστάει το σύμπαν, το θέλει. Και μετά (θυσιά)ζει περιμένοντάς το και σχεδιάζοντας μόνο για αυτό το συγκεκριμένο μέλλον. Το καλό μέλλον εννοείται.
 
Αν τους δεις, πέρα από κάτι τρίγερους κανείς τους ας πούμε, δεν προγραμματίζει τη ζωή του γύρω από ένα σπασμένο πόδι, μία κατάσχεση και τρεις πεθαμένους στο σόι, παρά μόνο εάν βρίσκεται κάτι δευτερόλεπτα πριν ή μετά το δυσάρεστο γεγονός. Όλοι από Ωνάσης και δώθε.
 
 Οι ΔίχωςΑύριο πάλι, πήραν την Κρίση πιο σοβαρά. Και τον κώλο τους επίσης. Καιρός για δράση. Ό,τι φάνε κι ό,τι πιούνε και δε πα να καεί το σύμπαν. Παρτάρουν ΔίχωςΑύριο, ξεφτιλίζουν πιστωτικές χειρότερα από πριν, ζουν πεισματικά προ-κρίσης, κι άμα κάνεις να τους την πεις σε αρχίζουν με τα κάφρε ντίεμ, ζήσε το σήμερα, το τώρα, σα να είναι η τελευταία σου μέρα όχι μόνο η δική σου αλλά και της μάνας σου και του πατέρα σου και του σογιού σου ολόκληρου άμα σκεφτείς δηλαδή πόσους έχουν δαγκάσει στο διάβα τους για να κάνουν το Σήμερα στ’ αλήθεια ΔίχωςΑύριο.
 
Οι ΔίχωςΑύριο γελάνε πολύ, βγαίνουν πολύ, απολαμβάνουν πολύ αλλά σου καταρρέουν και πολύ. Ζώντας τόσο στο σήμερα δεν είναι και τόσο εύκολο πράμα να σφαλιαρίζεις κάθε πρωί τον εγκέφαλό σου. Διότι αν ήθελε ο καλός θεούλης να είσαι χρυσόψαρο θα σε έκανε χρυσόψαρο. Τώρα, όσα χρυσά πτερύγια και να μου βάλεις, όσο εγκέφαλο χρυσόψαρου και να θελήσεις, το Αύριο θα σε κοψοχολιάζει συχνά-πυκνά.
 
Κι είναι πολύ αστείο, στον παραλογισμό όλων αυτών μόνο τα χούφταλα να ξέρουν τί παίζει και πόσο λάθος πήραν τη στροφή. Και γανιάζουν να σε προειδοποιούν να ζήσεις σαν άνθρωπος ρε παιδάκι μου, νορμάλ, ανθρώπινα, δε χρειάζεται ή του ύψους ή του βάθους. Δε χρειάζεται ούτε να περιμένεις τα πάντα αύριο, ούτε να το γκρεμίζεις το αύριό σου παρά άπλωνε τα ξεράδια σου μα όπου φτάνει το πάπλωμά σου, να ξεδώσεις αλλά χωρίς να χρεώσεις και τα δισέγγονά σου, αρκεί μονάχα να βάλεις κάνα λεφτό στην άκρη για τις βροχερές μέρες, να φοράς καθαρό βρακί μην σου τύχει νοσοκομείο και άλλα αντικοελικά, μα όλα αυτά είναι πράγματα που δυστυχώς τα φωνάζεις μόνο ως γριά σκουρέτζω με το ενάμισι πόδι στον τάφο.
 
Δε πα να λένε όμως οι γέροι ας προσέχανε κι αυτοί αφού η κουλτούρα μας, τα τραγούδια μας, οι ταινίες μας, τα στιχάκια μας, τα νησιά και το Αιγαίο μας (συκ) τα φτιάξανε μόνο ή με υπερβολές ή ελπίδες. Αν δεν ελπίζεις σε ένα καλύτερο αύριο δεν ξοδεύεις, δεν είσαι ευτυχισμένος, δε ζεις. Αυτό, ή ζεις μόνο σαν ψυχάκιας και καταστρέφεις οτιδήποτε βρίσκεται σε εμβέλεια χιλιομέτρων κυριολεκτικά και γονιδιακά.
 
Κι είναι τόσο απλό να τους πιάσεις και να τους πεις φίλε, δε θα γίνεις ποτέ μάγκας και ούτε είσαι και τώρα. Βασικά, δε θα ‘πρεπε να θες να γίνεις μάγκας από την αρχή γιατί μάγκας είναι φίξιον και μάλιστα πρόχειρη φίξιον, γιατί παρόλο που ένα έθνος τον προσκυνά και παρόλο που έχει περάσει στο dna μας η κλάψα με το κωλομπαγλαμαδάκι που ραγίζει από πάντα την καρδιά, δεν ξέρεις τί ακριβώς είναι μάγκας, αν εκτός από μουστάκι έχει φράγκα ή μερσεντές, πιστωτικές ή πισίνες, δεν έχει καν αστραφτερή στολή, μισή δουλειά πάλι κάνανε, όχι όπως με τον κάπτεν Αμέρικα.
 
Αλλά πού. Ή όλα ή τίποτα. Μάγκας. Ζήσε αύριο μεθαύριο, την άλλη εβδομάδα αλλά σε κάθε περίπτωση όχι σήμερα. Αλλιώς ζήσε το σήμερα, το τώρα, αύριο αύριο μα δεν υπάρχει αύριο, ποιος ζει ποιος πεθαίνει. Κάτω απ΄τη γη ή στα σύννεφα. Σκουλήκι ή ροκ σταρ. Τσάμπα μάγκες. Αυτοί είμαστε.