19.05.2017
25.05.2017
14.05.2017
15.05.2017
27.05.2017
04.05.2017
28.05.2017
03.05.2017
24.05.2017
04.05.2017
24.05.2017
26.05.2017
13.05.2017
25.05.2017
24.05.2017
20.05.2017
09.05.2017
26.05.2017
28.05.2017
09.05.2017
08.05.2017
28.05.2017
09.05.2017
28.05.2017
08.05.2017
• • •
• • •
Kostas Koutsolelos | 28.05.2017
Vanessa Karageorgou | 28.05.2017
Auguste Corteau | 28.05.2017
Nikolas Liolios | 28.05.2017
The Cyprus Chronicles #5
Ψιλικατζού | 07.11.2014 | 16:21
Το είδα να το κάνουν όλοι στο γραφείο και σαν καλό καλαμαράκι ρώτησα ένα πρωί τον μάστρο* μου αν θέλει καφέ. “Καλό!” μου απάντησε, θεώρησα ότι βλέπει πολύ Σεφερλή, αναρρωτήθηκα γιατί μου τη λέει, έφτιαξα μόνο δικό μου καφέ και έκατσα στο γραφείο. Όταν με ρώτησε “πού είναι ο καφές, στη Βραζιλία;” (sic) κατάλαβα πρώτον ότι μάλλον με έχει καταστρέψει ο Σεφερλής και δεύτερον, όπως συνήθως, ότι κάτι πάλι δεν έχω καταλάβει με τη διάλεκτο.
 
Πρόσφατα, έμαθα ότι η απάντηση “καλό” σημαίνει “βεβαίως” και πως το Σεφερλικό, άμα θέλεις να ειρωνευτείς είναι μάλλον “καλό, ε”. Με τέτοιου τύπου παρανοήσεις έχω μπλέξει άπειρες φορές, με πιο επώδυνη εκείνη που διορθώνοντας ένα κείμενο, ο μάστρος μου είπε πως έπρεπε “το φύγω” και εννοούσε μια παράγραφο και όχι εμένα την ίδια από γραφείο.
 
Γενικά άμα είσαι καλαμαρού στην κυριολεξία, πρέπει να εντρυφήσεις βαθιά στην κυπριακή γραμματική και κουλτούρα γιατί σίγουρα θα κάνεις πατάτα. Ενίοτε ανατιναχτή. Επίσης τώρα που βρήκα εύκολο σημειωματάριο, να το γράψω να το θυμάμαι, όταν μου λένε πως ο φάκελος είναι δαμαί, δεν είναι το ίδιο με τον φάκελο που είναι τζαμαί. Ούτε με αυτόν που είναι χαμαί. Κι όταν ακούω παχύ σύμφωνο και α, γράφεται ια, όπως ας πούμε το ΑγλαΝΤΖά πρέπει να το γράφω Αγλαντζιά. Α και την πρωτεύουσα. Η Λευκωσία στα Αγγλικά είναι Nicosia. Στις αρχές νόμιζα τιμητικά λόγω προέδρου και ήμουν στο παρατσάκ να ρωτήσω πώς θα την λένε σε περίπτωση που τον επόμενο τον λένε ας πούμε, Λιλίκα. Αλλά προτιμώ να το μάθω εν καιρώ και χωρίς την καζούρα αυτήν την φορά.
 
Ειδικά αφού συνήθισα το “κόρη” από κορίτσια στα μισά μου χρόνια. Βλέπεις, οι γυναίκες εδώ για τους τρίτους είναι όλες κοπέλες ακόμη και 80φεύγα Μαΐων, αλλά μεταξύ τους θα ακούσεις να φωνάζονται κόρη και μάναμου χωρίς διακρίσεις. Δεν έχει δηλαδή διαβαθμίσεις τύπου κορίτσι, κοπέλα ή έστω δεσποινίς, κυρία, κυρά, θείτσα, γριά. Τώρα που το σκέφτομαι, δε με χαλάει καθόλου.
 
Το ακόμα πιο δύσκολο βέβαια, είναι να καταπιάνεσαι με ντίτζιταλ και δη σόσιαλ. Να πρέπει δηλαδή να γράψεις κείμενα και να τα προσαρμόσεις σε διορθώσεις στα πολύ γρήγορα. Τις περισσότερες φορές κανείς δεν τα καταλαβαίνει. Κυρίως διότι η γλώσσα εδώ, εξελίχθηκε παράλληλα με τη δική μας και έτσι έχεις άλλες λέξεις για τα καθημερινά. Ας πούμε όταν δω σε τίτλους τη λέξη “συγκλονισμός” ξέρω ότι είναι κυπριακό μέσο. Ή κυβερνητικός αντί δημόσιος υπάλληλος. Ή αφυπηρετώ αντί συνταξιοδοτούμαι. Ή χαμ αντί για ζαμπόν. Ή το ποπ ραδιοφωνικό όλα μούχτι- όλα μούχτι. Τουτέστιν δωρεάν.
 
Αν βέβαια πρέπει να απαντάς σε σάη ή στο facebook σε σχόλια στη διάλεκτο, στα γκρίκλις και μάλιστα από τίποτα εφηβάκια που φλερτάρουν με την τοπική αργκό, το έκατσες τo βαρκούι. Να πάρε δυο πρόχειρες σπαζοκεφαλιές να σου φύγει το βλαντζί:
 
“Piaste kai to permiulon tou r germanou8kia mono an to gwrasete kai kino pianeteto....”
“kalan r eto ena ienw kai pirates tr r bro m...!!!!#
 
Α, και φίλε οδηγέ, προσοχή: “Επηαιννεν με την ταππιροκολου** του τζιαι επίαι το σιακατουριν τζιαι σαν επηαιννεν καπου εκουράτζισε το αρτζιομαντρι του τζιαι εφαντην χαμαι!”

:)

 
*δεν μου ‘χει αποσαφηνιστεί αν προέρχεται εκ του αγγλικού μάστερ, του αγγλικού μάνστερ ή του πειραιώτικου μάστορα, πάντως από τα συμφραζόμενα και (κυρίως) τα μη, σημαίνει “αφεντικό” με ένα τσικ παραπάνω εξουσίες πάνω σου.
 
**Ίσως η πιο γαμάτη κυπριακή λέξη μπάι φαρ.-
 
 
Αγαπητοί, η Κύπρος κάπου εδώ τελειώνει και για να στο κλείσω πιο γλυκά, οι πρώτες μου εντυπώσεις από τη Νησάρα είναι εδώ (1, 2, 3, 4, 5). Ξεστραβώθου!  :D
 

The End