05.03.2017
27.03.2017
18.03.2017
25.03.2017
28.03.2017
25.03.2017
28.03.2017
29.03.2017
27.02.2017
22.03.2017
29.03.2017
27.03.2017
27.03.2017
06.03.2017
28.03.2017
25.03.2017
26.03.2017
01.03.2017
• • •
• • •
Georgia Goratsa | 29.03.2017
Maria Petritsi | 29.03.2017
Michael Rodopoulos | 29.03.2017
Λυμεώνας | 29.03.2017
wishwis(h)dom | 29.03.2017
Σουτζούκος!
The Cyprus Chronicles #3
Ψιλικατζού | 17.10.2014 | 14:00
Το καλοκαιράκι καλά κρατεί στη Νήσο, με όλο το timeline μου να έχει μπει για τα καλά στο φθινόπωρο, οι καλαμαράδες να μας τα ‘χουν κάνει τσουρέκια για τις βροχές και τις ψύχρες κι εμείς να κολλάμε σα μπομπονέλες από την υγρασία και τη ζέστη και να λέμε το νερό νεράκι, ενώ ήδη η πρωτεύουσα έχει ανά δύο μέρες διακοπές νερού λόγω βλάβης λένε, χοντρολειψυδρίας λέω.
 
Το διπλανό μας σπίτι νοικιάστηκε από ροζ νοτιοαφρικανούς με κυπριακές ρίζες που προφανώς βαρέθηκαν τους λοιμούς, τους ιούς και τους καταποντισμούς του Τρίτου Κόσμου και ήρθαν στα καθάρια ήρεμα εδάφη του Πρώτου να φάνε μια ωραιότατη χυλόπιττα από φρέσκο λουβί με τρεις κι εξήντα 10ωρο 7ήμερο και σκάρτο ένα τσιγάρο δρόμο τσι πυραύλοι και τα Ορκ.

Άφαντοι από την πρώτη μέρα οι ροζ αφρικανοί. Με την αυγή φεύγουνε με τη νύχτα έρχονται για να τους ταράξουν τα νεύρα εναλλάξ οι αυπνίες των πιτσιρικιών μου. Η σπιτονοικοκυρά βέβαια τους έβαλε και κρύψανε τον σκύλαρο στην πίσω αυλή γιατί λέει θα ενοχλούσε. Αχάπαρη. Από τα μπλουζάκια που απλώνουν, είδαμε ότι δουλεύουν σε μεγάλο τοπικό κατάστημα και γι’ αυτό τα τρελά ωράρια με το ένα ρεπό. Κανονικά, αντί για ενοίκια θα έπρεπε όλη η συνοικία να πληρώνουμε διανυχτερεύσεις μόνο.

Ρημάζουν τα σπίτια μας ντιπ άδεια όλη μέρα και τα βράδια γίνεται της εκδιδομένης γυναικός το καγκέλι με αποκορύφωση τα καζανάκια που δίνουν συναυλία κανονικά. Μετά αρχίζει η πάρλα. Αν ποτέ περάσεις απόγευμα μια βόλτα από τη γειτονιά, θα δεις πως δεν παίζει γλώσσα της υφηλίου να μην μιλιέται. Να μην
φωνάζεται για την ακρίβεια.
 
Θα μου πεις καλά, και δεν φοβάσαι άδειο τo σπίτι όλη μέρα μη σε κλέψουν; Θα σου πω ότι εδώ στην Κύπρο, στις περισσότερες δηλαδή περιοχές, δεν έχεις φόβο. Αν δεν έχεις λεφτά δατ ιζ. Το ποδήλατο της Αγγελικής το έχω πάνω από τρίμηνο φάτσα φόρα στην αυλή με τα καγκέλια ορθάνοιχτα. Στα πέντε βήματα, απλωμένα ρούχα, εργαλεία, μηχανήματα κι ένα κάρο μπλιμπλίκια που στην παλιά γειτονιά μου στην Αγία Βαρβάρα θα γίνονταν “ανάρπαχτα” στο λεπτό!
 
Η γειτονιά που λες, θα σου πει καλημέρα, καλησπέρα, τί κάνετε, ευχαριστώ. Θα μπεις στο φούρνο με τα μικρά, θα ακούσεις καλώς τα καλαμαράκια, θα απαντήσεις τουλάχιστον τρεις πρόχειρες ερωτήσεις και μια προσωπική κι αν οδηγάς για το σπίτι, θα διαβάσεις στα χείλια οδηγών και πεζών το καλαμαράς με το που θα δουν το αριστερό τιμόνι. Ενίοτε, και το πουστοκαλαμαράς.
 
Οι σχέσεις μας με όλους τους ντόπιους είναι εξαιρετικές θα έλεγα, ενώ μου πήρε πολύ καιρό να καταλάβω τί σημαίνει Ελλαδίτης για τους αριστερούς και τί για τους δεξιούς. Για μένα πάντως, όλοι οι Κύπριοι είναι δεξιοί.   :D